پاکستان افغانستان را «منزوی» کرد!

رئیس‌جمهور غنی، در سال دومِ کاری‌اش تأکید داشت که پاکستان منزوی شده است. او بارها با انتقاد از سیاست‌های دوگانهٔ پاکستان در برابر افغانستان و عدم همکاری این کشور در امر مبارزه با تروریسم، گفته بود کسانی‌که با افغانستان همکاری نکردند، در انزوا هستند و باید فکر جدی برای آیندهٔ خود بکنند. حتی او در نشست سرانِ ناتو در وارسا نیز از پاکستان به‌شدت انتقاد کرده بود و از انزوایِ آن کشور سخن گفته بود. حتی گفته بود که انتظار می‌رود ابتکاراتِ منطقه‌ای ما با همسایه‌گان، نتایج برجسته‌ای به همراه داشته باشد، اما پاکستان از این قاعده مستثنا است. همچنان او کمک‌های پنجصد میلیون دالری پاکستان در کنفرانس قلب آسیا در هند را رد کرد و گفته بود که باید پاکستان این پول را در مبارزه با تروریسم مصرف کند.
این سخنانِ آقای غنی واکنش پاکستان را در پی داشت و وزارت خارجهٔ آن کشور، این اظهارات را نااُمیدکننده خواند. اما در این‌جا حواریون و نزدیکانِ آقای غنی و برخی تحلیل‌گرانِ همسو با او، باد به غبغب انداخته می‌گفتند که غنی پاکستان را منزوی کرده است! حتی باری آقای غنی گفته بود که در ابتدا دنیا در قسمتِ نیتِ افغانستان برای مناسباتِ نیک با پاکستان و نیت صلح با این کشور، شک داشت؛ اما مناسباتِ چهارجانبهٔ صلح، حقانیتِ دیدگاه افغانستان در دنیا را به اثبات رساند و اکنون افغانستان در محراق توجه جامعهٔ بین‌الملل قرار دارد.
اما از آن ادعاها دیری نگذشته که دیده می‌شود امروزه برعکس، پاکستان مورد توجه همهٔ قدرت‌هاست و افغانستان در وضعیتی ناخوشایند قرار دارد. اقدامات سیاسی و دیپلماتیکِ پاکستان در این روزها نشان داد که سیاست‌مدارانِ آن کشور، بسیار زیرک‌تر از سیاست‌مدارانِ ما عمل می‌کنند و می‌توانند در هر معادله‌ای، قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای را با خود همسو کنند؛ ولی اکنون افغانستان در «عمقِ حمایت‌های جهانی» منزوی شده است؛ به عنوان مثال، امروزه پاکستان شریک اصلیِ قدرت‌های منطقه‌ای ـ به استثنای هند ـ در بحث افغانستان است. این کشور شریک روسیه، چین و ایران شده و نشستِ سه‌جانبه‌ای را با چین و روسیه در مورد افغانستان داشته که در نتیجه، به حمایت از طالبان منجر شده است.
از طرف دیگر، پاکستان هنوز مورد حمایتِ امریکایی‌ها در قضیهٔ افغانستان قرار دارد و نشست سه‌جانبهٔ پاکستان با چین و روسیه که منجر به فیصلهٔ خارج شدنِ نام طالبان از فهرست سیاه در این نشست شد نیز مورد حمایت آمریکا قرار گرفته و همه آن را به نفع افغانستان قلم‌داد کرده‌اند. همچنان پاکستان مثل گذشته، حمایت بی‌دریغِ قدرت‌ها و کشورهای عربی را دارد؛ بنابراین می‌بینیم که این کشور هم شریکِ امریکاست و هم شریکِ قدرت‌های منطقه‌ای و توانسته است خودش را در این دو مدار حفظ کند و همهٔ قدرت‌ها را در محور اهدافِ خویش بچرخاند. در این‌جا فقط افغانستان از معادله، خارج و به‌نحوی در دنیا منزوی شده است و در میانِ کشورهای منطقه، به عنوان نقطهٔ تهدید معرفی می‌شود؛ ولی پاکستان با آن‌که از تروریسم به عنوان ابزار استفاده می‌کند و به‌شدت دنبال منافعِ خاصِ خویش در عرضِ عمقِ استراتیژیک دو بدنه (در برابر هند و آسیای مرکزی) می‌باشد، توانسته به عنوان یک بازیگر و کنش‌گرِ مهم عرض اندام کند و آیندهٔ افغانستان را در گروِ بدبختی‌ها و سیه‌روزی‌ها محفوظ بدارد. حالا باید آقای غنی از خود بپرسد که «چرا پاکستان منزوی نشد و چرا دولت افغانستان نتوانست یک حلقهٔ فشار منطقه‌ای بر پاکستان ایجاد کند؟»
یکی از پاسخ‌ها این می‌تواند باشد که آقای غنی سیاست را در دایرهٔ منافع شخصیِ خویش اعمال می‌کند و نیز درکِ او و کدرهایِ قابل اعتمادش از اوضاع جهان و افغانستان، یا اشتباه و یا هم در مسیر اهدافِ دیگران است؛ بنابراین، می‌باید آقای غنی بر نحوهٔ تعامل در سیاست تجدید نظر کند، از آنانی که مسایل را خوب می‌فهمند، مشوره بگیرد و دایرهٔ تعامل را از مدار تنگِ قوم، تیم، گروه یا پروژه بیرون سازد.

 

 

 .

 

 

 

کابل با چالش‌های مصنوعی روبه‌رو است

داعش و خروج جنگ به فراتر از مرزهای افغانستان

دیپلماسی ایرانی: وزیر امور خارجه امریکا در کنفرانس خبری اخیر گفت:" اگرچه حکومت وحدت ملی افغانستان توقعات پیشرفت های آینده ر ا در کشور زنده نگه داشته، ولی این کشور همچنان با چالش هایی بزرگی روبه رو است."  او افزود: "در تشکیل  حکومت وحدت ملی نقش حیاتی ایفا کرده است. وقتی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان با مشکلات جدی روبه رو شد، خطر زیادی وجود داشت که حکومت از هم بپاشد و این کشور دچار یک جنگ داخلی شود." به گفته او با تلاشی که  انجام داده همه طرف ها را بر سر یک حکومت وحدت ملی گرد هم آورده است.

حکومت وحدت ملی افغانستان بر اساس یک توافق سیاسی با میانجیگری جان کری و با شرکت اشرف غنی و عبدالله عبدالله به عنوان رئیس جمهور و رئیس اجرائیه البته خارج از قانون اساسی افغانستان تاسیس شد. در توافق سیاسی آمده بود بعد از دو سال لویه جرگه قانون اساسی برگزار خواهد شد و پست ریاست اجرائیه که در قانون اساسی هیچ ذکری از آن نشده است، شکل قانونی خواهد گرفت. اما با گذشت حدود دو سال و نیم تاکنون لویه جرگه تشکیل نشده و اکثر کارشناسان ادامه حکومت فعلی افغانستان را غیرقانونی می دانند. البته حقوقدانان و برخی کارشناسان از همان ابتدا حکومت وحدت ملی را غیرقانونی می دانستند. به گفته وزیر امور خارجه امریکا، باراک اوباما وقتی در سال 2009 به عنوان رئیس جمهور امریکا کار خود را آغاز کرد، بیش از یکصد هزار نیروی خارجی در افغانستان حضور داشتند که این آمار اکنون به ده هزار نیرو کاهش یافته است و افغانستان هم اکنون نیروهای آموزش دیده خوب دارد که در مقابل مخالفان مسلح با موفقیت ایستاده اند. ناگفته نماند یک فایل صوتی از صحبت های جان کری افشا شده است که در آن تاکید می کند واشنگتن چشم خود را روی قدرت گرفتن گروه تروریستی داعش در سوریه بست تا از آن برای براندازی دولت بشار اسد که جزء مقاومت علیه رژیم صهیونیستی است، استفاده کند. در عین حال آقای پیتر کوک، سخنگوی وزارت دفاع امریکا نیز می گوید ماموریت نظامی نیروهای امریکایی در افغانستان به خوبی پیش می رود و تا زمانی که نیروهای امنیتی افغانستان بتوانند از کشورشان دفاع کنند، این ماموریت ادامه خواهد یافت. کوک گفته است، با وجود پیشرفت ها، افغانستان همچنان یک کشور خطرناک و با چالش های زیادی روبه رو است.

این درحالی است که کارشناسان نظامی و سیاسی افغانستان از جمله غلام جیلانی زواک، رئیس مرکز مطالعات استراتژیک افغانستان و اسدالله وحیدی استاد دانشگاه کابل و مدیر مسئول روزنامه سرنوشت چاپ کابل بر این باورند که امریکا از همان آغاز نخواست حکومت و نیروهای امنیتی افغانستان روی پای خود بایستند و همچنین اراده جدی برای ریشه کردن تروریسم نیز نداشتند. به گفته این دو کارشناس افغان، امریکا در 15 سال گذشته همیشه سعی کرده است دولت و نیروهای امنیتی افغانستان را به خود متکی نگهدارند و با سوء استفاده از این اتکا، پیمان امنیتی ننگین را به دولت وحدت ملی افغانستان تحمیل کند که حکومت گذشته به ریاست حامد کرزی با درک توطئه امریکایی از امضای آن امتناع  می ورزید.

اینک بعد از امضای پیمان امنیتی که حدود دو سال و نیم از آن می گذرد، امریکا توانست همه خواسته های خود را به دولت به ظاهر وحدت ملی افغانستان که حقیقتا ضعیفترین و شکننده ترین حکومت است، در این پیمان تحمیل کند. در عین حال امریکا به جز پرداخت حقوق های نیروهای امنیتی به هیچ کدام از وعده های خود با افغانستان عمل نکرده است. البته گفته می شود نیروهای  افغان جنگ امریکا را به پیش می برند و طالبان نیز که به تدریج در حال گرفتن صبغه ملی به خود بودند، جنگ خود را فقط با هدف خروج نیروهای خارجی اعلام کردند. در اینجا بود که پدیده جدید به نام داعش توسط امریکا به وجود آمد تا جنگ افغانستان را به خارج و کشورهای همسایه انتقال دهند و کشورهای همسایه به ویژه روسیه و چین را نگران و به عکس العمل واداشتند و این کشورها به فکر تشکیل یک اجماع  منطقه ای برای خنثی سازی این توطئه امریکایی افتادند.

محمد زبیر شفیقی، مدیر مسئول روزنامه ویسا چاپ کابل می گوید: «وقت آن رسیده است که حکومت افغانستان  همه قرار دادهای خود با امریکا را لغو و به اجماع منطقه ای علیه هژمونی امریکا که در حال شکل گیری است، بپیوندد.» به گفته این روزنامه نگار افغان، چالش ها و بحران هایی که از 15 سال گذشته به این طرف از امریکا در افغانستان شکل گرفته و ادامه دارد، به شکل مصنوعی بوده

 

 

دیپلمات: "طالبان" تحرکات دیپلماتیک با کشورهای منطقه را تشدید کرده است

نشریه دیپلمات گزارش داد: طالبان، ابتدا با کمیسیون سیاسی و سپس از طریق دفتر سیاسی در قطر، ارتباطات گسترده‌ای با کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای ایجاد کرد که از آن جمله می‌توان به فرانسه،نروژ،ایالات متحده، چین و روسیه اشاره کرد.

یک مجله ژاپنی در گزارش نوشت: از زمان تشکیل دولت وحدت ملی افغانستان، رقابت منطقه‌ای بین طالبان و دولت به اوج خود رسیده است.
در بخش نخست این گزارش خواندیم که محمداشرف غنی رئیس جمهور افغانستان تلاش داشت با شکل‌دهی ائتلاف منطقه‌ای طالبان را به زانو درآورد، اما طالبان نیز همزمان با افزایش تحرکات دیپلماتیک توانسته،‌ تلاش‌های وی را مهار کند.
طالبان، ابتدا با کمیسیون سیاسی و سپس از طریق دفتر سیاسی در قطر، ارتباطات گسترده‌ای با کشورهای منطقه ای و فرامنطقه‌ای ایجاد کرد که از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:
آلمان (که مسیر را برای گشایش دفتر قطر هموار کرد)، فرانسه، نروژ (از طریق "کای آیده" نماینده ویژه سازمان ملل در افغانستان)، ایالات متحده، چین، روسیه. 
جالب است که روابط دولت افغانستان با عربستان سعودی بسیار بهتر از روابط عربستان سعودی-طالبان است. به گفته یک منبع طالبان، در سال 2009 «طیب آغا» که در آن زمان ریاست کمیسیون سیاسی را به عهده داشت، در سفر خود به عربستان، خواستار میزبانی ریاض برای دفتر سیاسی طالبان شد.
اما ریاض برای این مجوز دو شرط قرار داد: طالبان روابط خود را با القاعده قطع کرده و اعمال آنها را محکوم کند و ضمن پذیرش قانون اساسی افغانستان در انتخابات کشور شرکت کند. طالبان هیچ یک از دو شرط را نپذیرفت و از آن زمان به بعد روابط این دو به سردی گرایید.
ازطرف دیگر، غنی سه بار به عربستان سفر کرده است، با صدور بیانیه‌ای حمایت خود را از عربستان در جنگ یمن اعلام کرده و جزو ائتلاف ضد ترور عربستان محسوب می‌شود.
بنابراین، در مورد عربستان سعودی، دولت افغانستان نسبت به طالبان دست بالا را دارد. با این حال، تهدید داعش و افزایش نفوذ ایران در افغانستان، با توجه به شرایط ژئوپلیتیک آینده، ممکن است بار دیگر روابط عربستان سعودی-طالبان را بهبود بخشد.
شرایط ژئوپلیتیک می‌تواند شگفتی ساز باشد؛ روابط روسیه با طالبان نمونه جالبی از این دست است. «ملا عمر» بنیانگذار طالبان چشم خود را در جنگ با روسیه، که مجروحان بسیاری از طالبان بر جا گذاشت، از دست داد.
همچنین دشمن مسلح طالبان در ائتلاف شمال از حمایت گسترده مسکو برخوردار بود، که به نوبه خود طالبان را مجبور کرد چچن را به رسمیت بشناسد و به آنها اجازه دهد در افغانستان سفارت داشته باشند.
با این همه، حالا بعد از 14 سال حضور آمریکا در افغانستان، روسیه و طالبان از هر زمان دیگری به هم نزدیک تر شده‌اند.
شاید یکی از عواملی که در کاهش اعتماد روسیه به کابل بی تاثیر نبوده، رفتار دولت افغانستان در رابطه با داعش است. یکی از اعضای پارلمان افغانستان «حنیف اتمر» مشاور امنیت ملی افغانستان (و در بعضی موارد حتی آمریکایی‌ها) را متهم به کمک به رشد تهدید داعش در افغانستان کرد، که به طور بالقوه تهدیدی علیه روسیه محسوب می‌شود.
در همین حال، جنگ سرد آمریکا با مسکو در سوریه و اوکراین نیز بر روابط مسکو با دولت افغانستان که از پشتیبانی آمریکا برخوردار است، سایه افکنده و منجر به گرم‌تر شدن روابط طالبان-روسیه شده است.
غنی پس از متمایل شدن به سمت عربستان سعودی، در آوریل 2015 برای برقراری توازن میان تهران-ریاض به ایران سفر کرد. پس از آن «عبدالله عبدالله» رئیس اجرایی دولت نیز به تهران رفت. پس از توافق 1+5 در مورد برنامه هسته ای ایران، افغانستان با استقبال از افزایش رابطه ایران با جهان تلاش های خود را برای به امضا رساندن توافق سه جانبه چابهار با ایران و هند افزایش داد.
از آغاز جنگ داخلی افغانستان، ترکمنستان نسبت به این کشور موضعی خنثی داشته که برای طالبان خوشایند بوده است. با این حال، دولت اتحاد ملی به دنبال روابط دوجانبه نزدیک‌تر با ترکمنستان بوده است؛ هر دو طرف از روابط اقتصادی بیشتر استقبال می‌کنند و از این رو قرارداد خط لوله تاپی و پیش‌نویس توافق کریدور لاپیس لازولی را امضا کرده و احداث یک خط آهن را کلید زده اند.
به گفته برخی منابع طالبان، «شیرمحمد عباس استانکزی» رئیس فعلی دفتر سیاسی طالبان، در زمان امضای توافق تاپی بین ترکمنستان، افغانستان، پاکستان و هند در ترکمنستان حضور داشت.
طرف ترکمن طالبان را معتمد خود قرارداده بود، زیرا با توجه به اینکه بخش اعظم هزینه های خط لوله بر عهده ترکمنستان بود، این کشور برای حفاظت از پروژه چند میلیارد دلاری خود به موافقت طالبان نیاز داشت.
در مقابل، طالبان مدتی بعد طی بیانیه ای از پروژه های بزرگ ملی و فرا ملی اعلام حمایت کرد. هم طالبان و هم دولت افغانستان دلایل خوبی برای روابط صلح آمیز با ترکمنستان دارند.
پکن نیز مانند ترکمنستان در موضوع افغانستان موضع‌گیری خنثی دارد، البته با اندک گرایشی به سمت دولت کابل. روابط دوجانبه چین-افغانستان در دوره دولت وحدت ملی هموارتر، با ثبات‌تر، و گسترده‌تر شده است.
در دوره ریاست جمهوری غنی، چین برای اولین بار کمک نظامی به افغانستان را پذیرفت هرچند که این کمک شامل سلاح‌های مرگبار نبود. از طرف دیگر، نمایندگان طالبان چندین بار به چین سفر کردند و پیوسته طبق پروتکل‌های دیپلماتیک با آنها رفتار شد.
چین، همان طور که در اختلافات داخلی سایر کشورها رفتار می‌کند، در افغانستان نیز محتاطانه و محافظه کارانه پیش می رود.
این گزارش می‌افزاید: «رجب طیب اردوغان» رئیس جمهور ترکیه پس از تشکیل دولت وحدت ملی اولین رهبر خارجی بود که به کابل سفر کرد، و غنی و «عبدالرشید دوستم» معاون رئیس جمهور افغانستان نیز چندین بار از ترکیه دیدار می‌کنند.
ترکیه در کریدور ترانزیت لاپیس لازولی شریک افغانستان بوده و پیش‌نویس این توافق را نیز امضا کرده است. در عین حال، ترکیه پایگاه و محل زندگی برخی رهبران طالبان نیز می باشد؛ ترکیه به‌رغم حضور نظامی در افغاستان، معمولا علیه طالبان اقدامی انجام نمی‌دهد. این کشور روابط خود را هم با طالبان و هم با دولت افغانستان حفظ کرده است.
نمی‌توان دولت وحدت ملی را تنها عامل گسترش روابط طالبان با کشورهای منطقه دانست. 
دیپلمات نوشت: طالبان از هنگام تشکیل دفتر سیاسی قطر همین هدف را پیگیری می‌کرده است. با این وجود، در دوره ریاست جمهوری غنی، روابط طالبان با کشورهای منطقه رو به فزونی گذارده و این گروه بر تلاش های دیپلماتیک خود افزوده است که مهم‌ترین دلیل آن، مقابله با گسترش روابط منطقه ای دولت غنی است.  
اما دلایل دیگری نیز وجود دارد. برای مثال، تکیه طالبان بر کمک‌های حامیان، به ویژه از سوی خاورمیانه، می‌تواند در اثر تداوم جنگ مستهلک شود. از این رو، طالبان به دنبال جلب حمایت کشورهای منطقه‌ای برای دریافت اسلحه و کمک‌های مالی و دیپلماتیک است (برای مثال، به دنبال یافتن شرکایی در شورای امنیت سازمان ملل برای رد کردن تصمیماتی است که علیه طالبان اتخاذ می شود).
طالبان با بهره گرفتن از اوضاع ژئوپلیتیک، روابط خود را با روسیه، چین، و سایر کشورها بهبود بخشیده است. هرچند گستره روابط دوجانبه دولت افغانستان بسیار وسیع تر از طالبان است، اما طالبان در سنگ اندازی در مسیر تلاش های غنی در جهت جلب حمایت های نظامی و امنیتی برای نیروهای امنیتی افغان از کشورهای همسایه، موفق عمل کرده است. هند با افزایش کمک های خود به افغانستان یک استثنا تلقی می‌شود.

 

جان سپکو: طالبان از طریق اردوی افغانستان اکمال می شود

بازرش ارشد امریکایی می گوید که جنرالان افغانستان دزدی می کنند و تلاش‌ها برای بازسازی افغانستان بی‌نتیجه بوده اند.

بازرس عمومی دولت آمریکا در زمینۀ بازسازی افغانستان، با انتشار گزارشی اعلام کرد که به رغم تلاش ها و پشتیبانی دولت آمریکا، افغانستان گرفتار فساد و ارتش این کشور ناتوان از مقابله با طالبان است.

در این گزارش "جان سُپکو" تأکید می کند که حتا با حُسن نیت فوق العاده نیز نمی توان گفت که وضعیت افغانستان طی سال های گذشته بهبود یافته است.

گزارش "جان سُپکو" که در آستانۀ روی کارآمدن دونالد ترامپ رییس جمهوری منتخب آمریکا منتشر شده هشت مانع اساسی را بر سر راه تلاش های آمریکا برای بازسازی افغانستان برمی شمارد. مهمترین موانع به گفتۀ سُپکو عبارتند از ضعف نیروهای امنیتی افغانستان، فساد مزمن، ابهام در بودجۀ سالانه و همچنین رشد بی سابقۀ تولید تریاک در این کشور...

به گزارش رادیو فرانسه، "جان سُپکو" گفته است که طی پانزده سال گذشته دولت ایالات متحد آمریکا از محل مالیات های شهروندان این کشور بیش از هزار میلیارد دلار در افغانستان هزینه و بیش از ۱۱۵ میلیارد دلار را فقط صرف بازسازی اقتصادی این کشور کرده است.

به گفتۀ "جان سُپکو" برغم این تلاش ها ارتش و نیروهای امنیتی افغانستان به جای مقابله جدی با طالبان سرگرم "موش و گربه بازی" با آنان هستند. بازرس عمومی دولت آمریکا افزوده است که از زمان خروج نیروهای ناتو از افغانستان، پلیس و ارتش این کشور هزاران نفر از اعضای خود را در جنگ با طالبان از دست داده اند.

به گفتۀ "جان سُپکو" ارتش افغانستان در بهترین حالت در مقابل طالبان موضع دفاعی دارد و به هیچ وجه برای جستجو و از میان بردن آنان ابتکار عمل را در دست نمی گیرد. به گفتۀ بازرس عمومی دولت آمریکا، فرماندهان نظامی افغان در مورد وضعیت نفرات و قوای خود دروغ می گویند و حقوق های ده ها هزار سرباز غیرواقعی را که فقط بر روی کاغذ وجود دارند به جیب می زنند.

"جان سُپکو" افزوده است که ارتش افغانستان آنقدر فاسد است که فرماندهان طالبان به نیروهای شان توصیه می کنند که لوازم مورد نیاز خود را از قبیل سلاح و مهمات و سوخت از سربازان ارتش افغانستان خریداری کنند چون هم مطمئن تر است هم ارزانتر.

"جان سُپکو" گزینه های دولت جدید آمریکا را در قبال افغانستان پیچیده و دشوار دانسته و گفته است که در صورت خروج باقی ماندۀ نیروهای آمریکایی و ناتو از این کشور، حکومت کابل فرومی پاشد و در صورت استمرار حضور نظامی آمریکا در افغانستان، خطر تداوم بن بست نظامی در این کشور حقیقتاً جدی است. هم اکنون بیش از هشت هزار نیروی آمریکایی همچنان در افغانستان حضور دارند.

برخی کارشناسان بعید نمی دانند که ارتش افغانستان در جنگ فرسایشی حاضر با طالبان عاقبت "آچمز" شده و در سال جدید میلادی متحمل شکستی بزرگ شود.

با این حال "جان سُپکو" در پایان می گوید که رییس جمهوری افغانستان محمد اشرف غنی و معاون او عبدالله عبدالله در زمینۀ مبارزه با فساد با دولت آمریکا همکاری کرده اند.

 

 

افغانستان در امر مبارزه با تروریسم مورد توجه قرار گیرد

وزیر امور خارجه دولت جدید آمریکا به رهبری دونالد ترامپ اعلام کرد که افغانستان در امر مبارزه با تروریسم باید مورد حمایت و توجه قرار بگیرد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، «رکس تیلرسون» وزیر امور خارجه دولت جدید آمریکا، در کمیته خارجی مجلس سنای این کشور اعلام کرد که افغانستان را از جمله کشورهایی است که در امر مبارزه با تروریسم به ویژه مبارزه با گروه داعش باید مورد توجه قرار گیرد.

وی تصریح کرد: سرکوب گروه داعش از اقدامات فوری برای مبارزه با تروریسم و افراط‌گرایی محسوب می‌گردد و خاورمیانه از جمله عراق، سوریه و افغانستان با چالش‌های امنیتی مواجه هستند که حمایت و توجه دولت آمریکا را ایجاب می‌کند اما هدف اساسی و مهمترین ماموریت شکست گروه داعش خواهد بود.

وزیر خارجه دولت جدید آمریکا اظهار داشت که موفقیت در مبارزه با تروریسم تنها در شکست نظامی به دست نمی‌آید بلکه آمریکا باید در مبارزه با عقاید افراط‌گرایی نیز تلاش کند.

این در حالی است که قبل از این دونالد ترامپ رئیس جمهور جدید آمریکا کمتر به موضوع افغانستان پرداخته و برنامه دولت جدید آمریکا در قبال افغانستان تاکنون مشخص نشده است.

از سوی دیگر نیز اظهارات رکس تیلرسون اولین مقام عالی رتبه دولت جدید آمریکا محسوب می‌گردد که در کمیته خارجی مجلس سنا به موضوع افغانستان پرداخته است.

رکس تیلرسون یکى از مدیران سابق شرکت نفت «اکسون» می‌باشد که از سوی دونالد ترامپ براى پست وزارت امور خارجه آمریکا پیشنهاد شد.

 

نماینده ویژه روسیه در امور افغانستان:

سخنان سفیر افغانستان در مسکو درباره تاجیکستان بی‌پایه و اساس است

به گزارش خبرنگار  فارس در دوشنبه، «ضمیر کابلوف»، نماینده ویژه روسیه در امور افغانستان در واکنش به سخنان اخیر «عبدالقیوم کوچی»، سفیر افغانستان در مسکو که گفته بود، در تاجیکستان گروه‌های قوی مافیایی وجود دارند و به قاچاق مواد مخدر افغانستان مشغول هستند، را رد کرد و آنها را بی‌پایه و اساس خواند.

کابلوف در این‌باره گفت: اظهارات اخیر سفیر جدید افغانستان در روسیه در خصوص دولت تاجیکستان توهین‌آمیز بود.

نماینده ویژه روسیه با بیان اینکه سخنان سفیر افغانستان نسنجیده بیان شده، افزود: تاجیکستان یکی از نزدیکترین متحدین استراتژیک روسیه محسوب می شود و هرگونه اهانت به دولت دوشنبه با پاسخ قاطع مسکو روبرو خواهد بود.

وی تصریح کرد: اینکه قاچاق مواد مخدر از افغانستان به کشورهای منطقه صورت می‌گیرد، بر همه مشخص است و روسیه با تمام قوا علیه این موضوع مبارزه می‌کند.

کابلوف افزود: امروز (جمعه) با سفیر افغانستان دیدار کرده و مراتب اعتراض مسکو را به وی ابلاغ خواهم کرد.

کابلوف درحالی این سخنان را ایراد شد که «احمدشاه رمضان»، نماینده مجلس سنای افغانستان نیز در این‌باره گفته بود: پارلمان افغانستان از رئیس جمهور این کشور خواسته، سفیر این کشور را از روسیه فرا خواند.‌

این نماینده پارلمان افغانستان سخنان «عبدالقیوم کوچی»، سفیر این کشور در روسیه را غیر قابل قبول دانست و افزود: تاجیکستان و روسیه از شرکای نزدیک دولت افغانستان هستند.

عبدالقیوم کوچی ماه گذشته در جریان ملاقات با مقامات روس گفته بود: مواد مخدر در افغانستان کشت می‌شود، ولی مهمترین حامی کشت این ماده مخدر مسکو و مافیای تاجیکستان است.

 

 

کمک‌های انسان‌دوستانه به افغانستان باید متوقف شود

به گزارش خبرگزاری فارس، یک روزنامه انگلیسی در گزارشی نوشت: در حالی که کودکان از گرسنگی شدید در افغانستان جان خود را از دست می‌دهند،‌ نمایندگان طرفدار حزب محافظه‌کار به دولت انگلیس فشار می‌آورند تا این کمک‌ها قطع شود.

ایندیپندنت  نوشت: 9 و نیم میلیون نفر از جمله کودکان افغانستان از گرسنگی رنج می‌برند و نیازمند کمک‌های بین‌المللی برای تامین غذا هستند که این آمار نسبت به سال گذشته 133 درصد افزایش یافته است.

در ادامه این گزارش آمده است: این خبر درحالی از کشور جنگ زده افغانستان مخابره می‌شود که تعدادی از نمایندگان و روزنامه‌نگاران حزب محافظه کار به دولت انگلیس فشار می‌آورند تا کمک‌های بین‌المللی را در این حوزه قطع کند.

«پری پاتل» مسئول توسعه بین المللی انگلیس در این زمینه گفت: 750 میلیون دلار برای کمک به افغانستان برای ایجاد ثبات در این کشور بخصوص برای دختران و زنان این کشور بین سالهای 2017 تا 2020 در نظر گرفته شده است.

اما دولت این کشور به دنبال تجدید نظر در اهداف این کمک‌هاست و اعلام کرده که در پارلمان این موضوع را بررسی خواهد کرد.

 

امریکا برای جلب مردم افغانستان کاری نکرده است

روزنامه واشنگتن پُست در شماره اخیر خود مطلبی به نشر رسانده‌است تحت عنوان آیا امریکا با کمک‌های خود به افغانستان توانسته افکار و دل‌های مردم را بدست آورد؟

 

روزنامه می‌نویسد در دهه گذشته اردوی امریکا با استفاده از پروژه‌های انکشافی در افغانستان کوشش کرده‌است مخالفین مسلح را از حمایت مردم عام محروم بسازد و در تأمین امنیت مناطق نا آرام کمک کند. اما سؤال اینجاست که آیا در یک کشور مانند افغانستان که سال‌ها با جنگ رو به رو است این گونه کمک‌ها می‌تواند موثر واقع شود؟

 

نویسنده مطلب رینارد سیکستن به یک تحقیقات نو مرکز تحقیقاتی امریکن ساینس رفیو اشاره می‌کند که گفته است در بسیاری موارد مصارفی که اردوی امریکا انجام داده نتیجه معکوس داشته‌است و سبب افزایش حملات بر این قوا و مردم ملکی در افغانستان گردیده‌است. به نوشته واشنگتن پُست در گزارش این مرکز یک سلسله شواهد برای ثابت کردن این ادعا ها نیز درج شده‌است.

 

روزنامه می‌افزاید در مناطق تحت کنترول قوای ائتلاف این کمک‌ها موثر بوده و در نهایت سبب آرامی شده‌است اما در جا‌های که خشونت دوام دارد و کنترول کامل بالای آن‌ها وجود ندارد این کمک‌ها سبب افزایش جنگ‌ها شده‌است.

 

نویسنده مطلب می‌نویسد، از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ در شش هزار پروژه که توسط قوماندانی واکنش سریع قوای امریکا انجام شده از ۴۶ هزار واقعه امنیتی یاد آوری گردیده‌است که نویسنده به آن اشاره کرده و بعد از یک سلسله بررسی‌ها به این نتیجه رسیده که برنامه برای جلب افکار و قلب‌های مردم که در مناطق تحت کنترول قوای ایتلاف صورت گرفته موثریت خود را داشته است و سبب کم شدن خشونت‌ها علیه سربازان ائتلاف و مردم ملکی گردیده، اما در دیگر ساحات مخصوصاً در بخش اکمالات و تغییرات استراتیژیک بسیاری از این پروژه‌ها از بین رفته اند.

 

 



بالا

بعدی * صفحة دری * بازگشت