نشنال اینترست: ترامپ منافع و دستاوردهای آمریکا در "افغانستان" را حفظ کند

ميزان :  سه مقام پیشین آمریکا در افغانستان به «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا سفارش کردند که منافع و دستآوردهای آمریکا در افغانستان باید حفظ شود.  
در حالی که کاخ سفید مشغول بازنگری استراتژی آمریکا برای افغانستان است، 2 دیپلمات و یک نظامی بازنشسته آمریکایی نوشته اند که دولت دونالد ترامپ باید با افغانستان شراکت پایدار داشته باشد.  
رونالد نیومن، سفیر پیشین  آمریکا در کابل، دیوید پتریوس، فرمانده  پیشین آمریکا در افغانستان و ارل انتونی وین، معاون اسبق سفیر آمریکا  در کابل، در نشریه نشنال اینترست نوشته‌اند که دولت ترامپ باید استراتژی همه جانبه را طراحی کند تا افغانستان با ثبات و در نهایت این کشور بار دیگر پناه امن برای ترویست‌ها نشود.  
این سه تاکید کردند که با وجود سرمایه گذاری آمریکا و متحدینش افغانستان هنوز هم با  طالبان مواجه و دولت افغانستان با مشکلات روبروست.  
نویسندگان این مقاله گفته اند که با در نظر گرفتن تجربه کاری‌شان در افغانستان ، اداره ترامپ باید یک استراتژی یکپارچه چندین ساله را برای افغانستان طوری تهیه کند که حضور آمریکا در آن کشور حفظ شود.  
به منظور بیرون رفت از وضعیت کنونی افغانستان، نویسندگان این مقاله خواهان توجه ترامپ به چهار بخش عمده در آن کشور شدند.  
بخش امنیتی
این سه مقام پیشین آمریکایی نوشته‌اند که نیروهای افغانستان با متحمل شدن تلفات، شهر‌های پر جمعیت را در آن کشور حفظ کردند، اما در 2 سال گذشته، طالبان مناطق بیشتری را به تصرف خود آوردند.  
بنابر این، لازم است تا نیروهای افغانستان از لحاظ مدیریت، تحرک، قدرت هوایی، لجستیک و آموزش‌های تاکتیکی تقویت شوند.  
در این مقاله به اظهارات جان نیکلسون، فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان اشاره شده که خواهان اعزام چندین هزار سرباز بیشتر به افغانستان شده است.  
نویسندگان این مقاله با تایید این پیشنهاد، تاکید دارند تا پایگاه‌های امن طالبان و سایر گروهای مخالف در پاکستان نیز رسیدگی شود.  
بخش سیاسی
نویسندگان این مقاله گفته‌اند که در مقایسه با «حامد کرزی» رئیس جمهور پیشین افغانستان ، «محمد اشرف غنی» رئیس جمهور کنونی در مبارزه با فساد اداری، بهتر عمل می کند. اما مشکلات عمده از جمله اختلاف بین  اشرف غنی و عبدالله عبدالله، هنوز هم  ادامه دارد.  
اختلاف میان این دو مقام در بیش از 2 سال گذشته موجب کندی مقرری‌ها و اصلاحات در این کشور شده است آمریکا  از طریق مشورت و تمرکز روی اصلاحات می‌تواند روند سیاسی را افغانستان کمک کند.
اقتصاد و توسعه
پتریس، نیومن و وین نوشته‌اند که پس از خروج نیروهای کمک‌های بین‌المللی و نیروهای خارجی، اقتصاد افغانستان تکان شدید خورد و صدها هزار اشتغال از بین رفت.  
دولت افغانستان به کاهش کمک‌های بین المللی تا اندازه‌ای از طریق جمع آوری مالیات و بهبود  مدیریت بودجه پاسخ خوبی داد.  
دولت افغانستان تا سال 2030 میلادی به کمک های خارجی نیاز دارد. جامعه بین المللی وعده کمک 15 میلیارد دلاری را تا سال 2020 کرده است.  
اما آنچه می‌تواند برای اقتصاد افغانستان پایدار بماند، توسعه بخش خصوصی است به ویژه سرمایه‌گذاری در بخش نفت و گاز، معادن، کشاورزی و صنایع کوچک. در عین حال، سرمایه‌گذاری بالای زیر بنا‌ها و معارف نیز مهم است.  
این نویسندگان گفته‌اند که استراتژی آمریکا در افغانستان این مساله را نیز در نظر بگیرد تا کارمندان غیر نظامی آمریکا در افغانستان با قبول خطر برنامه‌ها را از نزدیک ارزیابی تا معلوم شود که کدام پروژه ها‌نتایج مطلوب داشته است.  

مصالحه و منطقه

نویسندگان این مقاله گفته‌اند که استراتژی جدید آمریکا در نظر داشته باشد تا کشورهای منطقه از شرکای افغانستان حمایت بیشتر کنتد.   
پاکستان نقش عمده در این راستا دارد اما گمان‌های گسترده وجود دارد که پاکستان به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم از طالبان حمایت می‌کند.   
 صدای آمربکا نوشت: نویسندگان این مقاله هشدار می‌دهند که رسیدگی به پاکستان مشکل ترین موضوع است که در بررسی استراتژی جدید آمریکا در قبال افغانستان باید در نظر گرفته شود.
به باور آنها وضع تحریم‌ها بر پاکستان و کاهش کمک‌های نظامی برای آن کشور می‌تواند شامل اقداماتی در برابر پاکستان باشد اما در عین شماری از کارشناسان طرفدار ترغیب پاکستان هستند، زیرا آمریکا به خاطر دسترسی به افغانستان متکی به پاکستان است.

 

افزایش نیرو تاثیری در افغانستان ندارد/ مقابله بیشتر با طالبان سبب گسترش نفوذ داعش می‌شود

نماینده سابق کنگره آمریکا در واکنش به حضور ۳۰۰ نظامی جدید این کشور در جنوب افغانستان اعلام کرد : افزایش نیرو نمی‌تواند طالبان را نابود کند. هرچه بیشتر با طالبان مقابله کنیم راه برای نفوذ داعش بیشتر باز می‌شود.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، «ران پل» نماینده سابق کنگره آمریکا در برنامه «گزارش آزادی» اعلام کرد اعزام نظامیان بیشتر به افغانستان تاثیری در ناکامی در این کشور ندارد.

وی با اشاره به درخواست برخی مقامات آمریکایی مبنی بر افزایش نیروی نظامی در افغانستان گفت اعزام 500 هزار نیرو هم نمی‌تواند طالبان را از بین ببرد؛ چون برای رسیدن به این منظور باید تمام مردم این کشور را از بین ببرید.

ران پل همچنین با محکومیت استفاده از «مادر بمب» آمریکا در شهرستان اچین در ولایت ننگرهار افغانستان، آن را بی فایده دانست.

نماینده سابق کنگره آمریکا افزود: ما می‌خواهیم ببینیم در آنجا (شهرستان اچین) چه رخ داده است، اما نیروهای آمریکایی به هیچکس اجازه ورود به منطقه را نمی‌دهند.

وی خطاب به ترامپ اظهار داشت: چه کسی را کشتی؟ چه کار کردی؟ ما فقط می‌دانیم چند تونل را منفجر کرده‌اند؛ تونل‌هایی که خودمان ساخته بودیم. وقتی از مجاهدین یا همان طالبان حمایت می‌کردیم.

این نماینده سابق کنگره آمریکا درباره رویکرد نظامی رئیس جمهور کشورش نیز تصریح کرد که دونالد ترامپ به ژنرال‌های خود برای انجام عملیات نظامی آزادی عمل بیشتری داده، اما آنها را راهنمایی نکرده است، چون خود او نمی‌داند هدف نهایی چیست.

 

آمریکا در بازنگری رویکرد جدیدش در افغانستان به عملکرد پاکستان توجه کند

مشاور ارشد ترامپ در امور جنوب آسیا اعلام کرد که آمریکا در بازنگری رویکردش در افغانستان باید تمرکز بیشتری بر نقش پاکستان داشته باشد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، «لیزاکورتیس» مشاور دونالد ترامپ به «آریانانیوز» گفته است که دولت آمریکا در حال بازنگری سیاست‌های این کشور در قبال افغانستان است.

وی تاکید کرد واشنگتن باید وضعیت افغانستان را مورد بررسی قرار دهد و این موضوع ارتباط مستقیمی به پاکستان نیز دارد.

مشاور ارشد کاخ سفید اظهار داشت نباید تنها رویکردهای نظامی در افغانستان مورد بازنگری قرار گیرد بلکه باید روند کمک‌های غیرنظامی و بازسازی در افغانستان نیز بررسی شود.

کورتیس معتقد است آمریکا باید به وجود پناهگاه‌هاى امن طالبان و شبکۀ حقانى در پاکستان توجه کند.

وی افزود دولت ترامپ نگاهى بازتر و رویکردى روشن‌تر در قبال پاکستان اتخاذ خواهد کرد و تشخیص خواهد داد که تکیه و تعامل با پاکستان سودی ندارد.

کورتس با ابراز نگرانی از گسترش فعالیت گروه طالبان در افغانستان بر حمایت گسترده دولت آمریکا از نیروهای امنیتی افغان تاکید کرد.

وی تصریح کرد شرایط امنیتی افغانستان بحرانی است و در چند سال گذشته پس از خروج نیروهای خارجی و انتقال مسئولیت به نیروهای امنیتی افغان، طالبان مناطق وسیعی را تصرف کرده‌ است.

مشاور ارشد آمریکایی افزود برای بازپس گیری مناطق از دست رفته در افغانستان، حمایت آمریکا از نیروهای امنیتی افغان در میدان‌های جنگ ضروری است.

کورتیس نفوذ روسیه در افغانستان را برای برقراری ثبات در این کشور ناکارآمد دانست و گفت مسکو باستفاده از دوره زمانی تغییر ریاست جمهوری در آمریکا تلاش دارد تا در افغانستان اعمال نفوذ کند که فکر نمی‌کنم موفق شود.

 

 

تنش‌‌‌ها همکاری آمریکا و روسیه در افغانستان را کاهش می‌دهد

به گزارش خبرگزاری فارس، «احمدبلال خلیل» کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی برای دیپلمات نوشت: اوضاع در سوریه به‌ دلیل سیاست مداخله‌ دولت ترامپ به سرعت در حال تغییر است. مسکو حمله‌ اخیر ایالات متحده به سوریه را یک «صدمه‌ قابل‌ توجه به روابط روسیه-ایالات متحده» خواند و از این‌ رو، همکاری با ایالات متحده در سوریه را به حالت تعلیق درآورد.

تنش‌ در روابط ایالات متحده و روسیه،  همکاری آن‌ها را در افغانستان کاهش می‌دهد

در ادامه این یادداشت آمده است: دولت افغانستان که متحد آمریکا بوده و شدیدا به کمک واشنگتن وابسته است، از این وضعیت دچار آشفتگی شده است. با افزایش تنش‌ها در روابط ایالات متحده – روسیه، امکان همکاری آن‌ها در افغانستان کاهش می‌یابد. همچنین شانسی وجود دارد که مسکو در عوض، روابط خود را با طالبان تقویت خواهد کرد. اگر این اتفاق بیافتد، نشانه هشدار دهنده‌ برای دولت وحدت ملی در افغانستان خواهد بود و احتمالا بازی در چشم‌انداز سیاسی افغانستان را تغییر خواهد داد.

با این‌حال، پس از حملات هوایی اخیر ایالات متحده، این اولین‌باری نیست که جنگ شش ساله‌ سوریه بر افغانستان تاثیر گذاشته است. در دوره‌ پس از بیداری اسلامی، افغان‌های اسلام‌گرا، به‌ویژه جوانان، از سوریه اعلام حمایت کرده و رئیس‌جمهور بشار الاسد را به‌ خاطر سیاست‌هایش محکوم کردند. این افغان‌های اسلام‌گرا نه‌ تنها از رسانه‌های اجتماعی استفاده کردند بلکه با تظاهرات در خیابان‌ها اسد را محکوم کردند.

حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان، برخلاف این تظاهرات‌ها، تلاش کرد از کارت سوریه برای ابراز نارضایتی‌ از واشنگتن و باراک اوباما، رییس‌جمهور آن زمان آمریکا، بر سر مسایل متعدد از جمله فساد، حملات شبانه، زندان‌های آمریکا در افغانستان و تلفات غیرنظامیان استفاده کند. کرزی در واقع پیروزی قاطع اسد در انتخابات ریاست‌جمهوری 2013 را به او تبریک گفت.

خلیل می‌نویسد: جدای از این ارتباطات غیرمستقیم با جنگ سوریه، وقتی گروه‌هایی از افغانستان به سوریه رفتند تا در کنار اسد بجنگند، افغان‌ها به‌صورت مستقیم درگیر جنگ داخلی سوریه شدند. حضور گروه‌هایی از افغانستان در سوریه یک حقیقت است و توسط اکثریت رسانه‌های جهان به‌صورت منظم گزارش داده شده است.

 هرچند تعداد دقیق افغان‌هایی که در سوریه می‌جنگند مشخص نیست، الجزیره برآورد می‌کند که حدود 20000 هزار تن از  افغانستانی‌ها در سوریه وجود دارند.

حضور جنگ‌جویان افغانستان در سوریه می‌تواند به‌طور چشم‌گیری به روابط مردم-با-مردم بین افغانستان و کشورهای عربی آسیب بزند و در نتیجه از قدرت نرم افغانستان بکاهد. علاوه براین، بازگشت این جنگ‌جویان به افغانستان قطعا بر اوضاع امنیتی این کشور و هم‌چنین روابط قومی و فرقه‌ تاثیر خواهد گذاشت. این برای دولت افغانستان یک گرایش نگران‌کننده خواهد بود.

علاوه بر این، ارتباط بین داعش و دیگر گروه‌های اسلام‌گرا که در افغانستان گروه‌های وابسته دارند نیز بر جنگ دولت افغانستان با تروریسم اثر خواهد گذاشت. همچنین امکانی وجود دارد که در موارد اضطراری افراد داعش به افغانستان خواهند آمد، جایی که شاخه‌ ولایت خراسان دولت اسلامی‌ و طالبان مناطق زیادی را تصرف کردند.

سطح روابط روسیه – ایالات متحده، از زمانی که روسیه در سال 2008 به گرجستان تجاوز کرد، روند نزولی داشته و به کشمکش بین مسکو و واشنگتن در شرق میانه، اروپای شرقی و افغانستان منجر شده است. در سال 2016، ضمیر کابلوف، فرستاده‌ ویژه‌ ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه، از همکاری با ایالات متحده در افغانستان عقب کشید.

این کارشناس مسائل سیاسی می‌نویسد: یک سال بعد، ضمیر دیدگاهش را تغییر داد و در عوض از سرگیری همکاری با ایالات متحده در افغانستان را پیشنهاد داد. این ابهام و عدم اطمینان در سیاست روسیه به همکاری یا عدم همکاری با ایالات متحده و ناتو در افغانستان محدود نیست، بلکه می‌تواند در سروکار داشتن روسیه با حکومت افغانستان و طالبان نیز مشاهده شود.

این سردرگمی‌ و ابهام در اظهارات کابلوف در مورد روابط مسکو با طالبان و نگرانی‌های آن‌ها و در مورد حضور نظامی‌ایالات متحده در افغانستان انعکاس یافته است.

 افغانستان یک‌ بار دیگر به میدان جنگ ژئوپولیتیک ابرقدرتها تبدیل می‌شود

روس‌ها سال گذشته مکانیسم جدیدی را در مورد افغانستان آغاز کردند و انتظار می‌رود که سومین نشست آن در اواسط آوریل برگزار شود. هرچند مسکو ایالات متحده را در این نشست دعوت کرده است، واشنگتن این دعوت را رد کرد و در عوض روسیه را به‌خاطر کمک به طالبان مقصر دانست.

در یک مقیاس بزرگتر، نظام سیاسی بین‌المللی در حال دگرگونی است و کشورهای منطقه مانند روسیه هژمونی ایالات متحده را به چالش می‌کشند. روسیه و دیگر چالش‌گران در مورد حضور نظامی‌ایالات متحده در افغانستان نگران‌اند. به نظر می‌رسد که افغانستان، کشوری که در چهار راه آسیای مرکزی، شرق میانه، آسیای جنوبی و شرق آسیا واقع شده است، یک‌بار دیگر به میدان جنگ ژئوپولیتیک تبدیل می‌شود.

دولت افغانستان در مورد افزایش اختلافات میان روسیه و ایالات متحده به‌دلیل اثرات مستقیم بر چشم‌انداز سیاسی افغانستان، بسیار نگران است. تحولات اخیر در جنگ داخلی سوریه پیامدهای برای افغانستان دارد: این تحولات همکاری میان ایالات متحده-روسیه را در افغانستان کاهش خواهد داد و مسکو را تشویق خواهد کرد تا با طالبان روابط عمیق‌تری برقرار کند (و حتی این گروه ستیزه‌جو را حمایت کند)، در حالی‌که بازگشت افغان‌ها از سوریه نگرانی‌های حکومت افغانستان را بیشتر خواهد کرد.

از سوی دیگر، طالبان به همه‌ این‌ها به‌ عنوان مزیت و امیدواری نگاه خواهد کرد تا از جنگ سرد جدید بین ایالات متحده و روسیه بهره‌برداری کند. اگر طالبان در دیپلماسی‌ موفق شوند و حمایت روسیه را به‌دست بیاورند، این حمایت، بازی در سیاست افغانستان را تغییر خواهد داد.

 

 

انفجار مادر بمب‌ها در کابینه وحدت ملی

روزنامه جوان : انفجار مواب، (MOAB) یا مادر بمب‌ها در شامگاه روز پنج‌شنبه 13 آوریل آن قدر پس‌لرزه به دنبال داشت که ژنرال هربرت ریمون مک‌مستر، مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور امریکا را مجبور کرد برای یک سفر یک روزه راهی افغانستان و بعد پاکستان شود. این بمب بزرگ‌ترین بمب غیر‌هسته‌ای با ظرفیت حمل 11تن تی‌ان‌تی و 8هزار کیلوگرم ماده منفجره است که ارتش امریکا آن را در ولسوالی آچین از ایالت ننگرهار و با استفاده از یک هواپیمای ترابری ام سی 130 بر مواضع دولت اسلامی یا داعش پرتاب کرد. پنتاگون مدعی شد از این بمب برای تخریب گسترده مخفیگاه‌های استراتژیک و یک تونل زیرزمینی داعش به طول 300 متر در نزدیکی مرز پاکستان استفاده کرد و به نقل از مقامات دولتی، قریب به 94 داعشی به همراه چهار فرمانده آنها کشته شدند. هر چند تأثیر و تخریب این بمب علیه داعش بوده و باید بنابر قاعده مورد استقبال عمومی در افغانستان قرار بگیرد اما نحوه واکنش مقامات دولتی و به ویژه حمله تند حامد کرزی، رئیس‌جمهور سابق افغانستان، حکایت از ناخشنودی و حتی نارضایتی عمومی از این اقدام امریکا داشت و همین امر هم باعث شده تا برای نخستین بار، پای مک‌مستر به افغانستان کشیده شود.
سفر مک‌مستر به روشنی یک عمل نمایشی برای تسکین ناخشنودی عمومی در افغانستان از پرتاب مواب بود چرا که از شروع ریاست جمهوری دونالد ترامپ هیچ مقام بلندپایه‌ای به افغانستان نرفته بود و رفتن مک‌مستر به این کشور آن هم درست چند روز بعد از پرتاب مواب تنها می‌تواند به دلیل وضعیتی باشد که پرتاب مواب در جامعه افغانستان ایجاد کرده است. گذشته از این، برنامه اصلی مک‌مستر سفر به هند برای دیدار با نارندرا مودی، نخست وزیر هند و وزیر امور خارجه و همتای هندی‌اش بود تا در این دیدار پیام دعوت ترامپ از مودی را به او تقدیم کند و به همین جهت هم باید توقف او در افغانستان و پاکستان را عمل خارج از برنامه ارزیابی کرد که او مجبور به انجام آن شده است. مک‌مستر به دنبال این بود تا در وهله نخست و با حضورش در کابل تأیید سیاسی دولت وحدت ملی افغانستان را برای پرتاب مواب به دست بیاورد و با این ادعا که دیگر مکان امنی برای تروریست‌ها وجود نخواهد داشت، بر تأثیر مواب در جنگ با مخالفان مسلح بزرگنمایی کند. با وجود این، نگاهی گذرا به فضای حاکم بر رسانه‌ها و شبکه‌های مجازی در افغانستان نشان می‌دهد این دست نمایش سیاسی و ادعاها نتوانسته جوابگوی نگاه انتقادی و ناخشنودی عمومی باشد چرا که احساس عمومی این است که امریکا با پرتاب مواب تنها خواسته بزرگ‌ترین بمب خود را آزمایش کند و به این وسیله، سرزمین افغانستان را مبدل به آزمایشگاهی برای آزمایش سلاح‌های خود کرده است.
در این میان، واکنش جامعه سیاسی بود که در دو طیف به طور کامل جدای از هم دیده شد. محمد اشرف غنی، رئیس‌جمهور و دکتر عبدالله عبدالله رئیس دولت اجرایی هر چند با گفتن اینکه امریکایی‌ها پرتاب مواب را با دولت هماهنگ کرده‌ بودند، به نحوی عمل آنها را تأیید کرده بودند اما این میزان تأیید آن حد قابل انتظار امریکایی‌ها نبود و همین هم یکی از دلایل آمدن مک‌مستر به کابل بود. در واقع، آن دو به خوبی واقف به پس‌لرز‌ه‌های مواب در جامعه افغانستان بودند که نمی‌توانستند به نحوی جدی‌تر از عمل امریکایی‌ها حمایت بکنند و واکنش تند کرزی هم نشان داد حمایت جدی از عمل امریکایی‌ها جایی در افغانستان ندارد. این جمله کرزی قابل توجه است که گفت: «پیام من برای دونالد ترامپ، ‌رئیس‌جمهور امریکا این است: تو قساوت شدیدی علیه مردم افغان انجام دادی، علیه انسان‌ها، اگر دولت امریکا ما را آدم بداند باید بگویم آنها جنایت علیه بشریت مرتکب شدند اما اگر ما را انسان نداند، بله، البته هر کاری بخواهند می‌توانند انجام دهند.»
این جان کلام جامعه افغان در برابر پرتاب مواب بود که نه اشرف غنی و نه عبدالله عبدالله به دلایل و ملاحظات سیاسی قادر به گفتن آن نیستند و همین نیز باعث می‌شود تا آن وجه لازم را در این جامعه نداشته باشند. وقتی که کرزی هر شریک در پرتاب مواب را شریک جرم امریکایی‌ها دانست، نیم‌نگاهی به سران دولت وحدت ملی داشت که عمل امریکایی‌ها را حتی به نحوی ضعیف تأیید کردند. نمی‌توان از حالا گفت که کرزی با این نحو ورود به مسئله زبان جامعه افغانستان شده تا نظر عمومی را برای دوره بعد ریاست جمهوری به خود جلب کرده باشد اما این را می‌توان گفت که نحوه انفعال دو رأس دولت وحدت ملی تا آن حد بوده که خدشه قابل توجهی بر این دو رأس وارد کرده تا آنجا که آسیب مواب بر وجهه دولت وحدت ملی بیشتر از آسیبی بوده که بر داعش وارد کرده است و سفر افرادی مثل مک‌مستر هم نمی‌تواند تأثیری بر بازسازی این آسیب بگذارد.

 

گمانه زنی ها در باره سفر مشاور امنیت ملی ترامپ به افغانستان

«مک ماستر» مشاور امنیت ملی «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری امریکا در یک سفر سه روزه به کابل پایتخت افغانستان با مقام های بلندپایه این کشور در باره مسائل مختلف داخلی و منطقه ای گفت و گو کرد و در پایان این سفر روز دوشنبه روانه اسلام آباد پایتخت پاکستان شد.

به گزارش ایرنا، منابع افغان و رسانه های بین المللی گمانه زنی های متفاوتی را در باره سفر مشاور امنیت ملی رئیس جمهوری امریکا به کابل مطرح کرده اند، اما به نظر می رسد ارزیابی وضعیت افغانستان برای تعیین راهبرد جدید امریکا در این کشور مهمترین هدف مستر به کابل باشد.
پیش از سفر مستر به کابل، دونالد ترامپ اعلام کرده بود که مشاور امنیت ملی خود را برای ارزیابی وضعیت امنیتی و چگونگی ادامه همکاری واشنگتن با کابل به افغانستان اعزام خواهد کرد.
کاخ ریاست جمهوری افغانستان بعد از دیدار مشاور امنیت ملی رئیس جمهوری امریکا با «محمد اشرف غنی» گزارش داد که اشرف غنی در دیدار با مک ماستر در باره روابط دو جانبه، امنیت، مبارزه با تروریسم، مسائل منطقه و توسعه اقتصادی گفت وگو کرده است.
بر اساس این گزارش، رئیس جمهوری افغانستان در این دیدار گفته است که اگر مبارزه جدی با تروریسم در منطقه و جهان، صورت نگیرد، زندگی نسل های آینده کشورهای جهان را تحت تاثیر قرار خواهد داد.
اشرف غنی در این دیدار، خواستار مبارزه منطقه ای و جهانی برای نابودی تروریسم، بی ثباتی و مواد مخدر شده و به مشاور امنیت ملی ترامپ اطمینان داده است که اراده ای قوی در امر مبارزه با فساد اداری دارد.
وزیران دارایی، اقتصاد، معادن و نفت، دادستان کل و روسای تدارکات ملی و کمیسیون اصلاحات اداری که در دیدار ماستر با اشرف غنی حضور داشتند، گزارشی از دستاوردهای حوزه مسئولیت خود را به مشاور امنیت ملی آمریکا ارائه کرده اند.
مشاور امنیت ملی آمریکا نیز در این دیدار گفته است که «جان نیکلسون» فرمانده نظامیان آمریکائی و ناتو در افغانستان و سفیر آمریکا در کابل از دوستان خوب افغانستان هستند و در راستای مبارزه با تروریسم، فساد اداری و مبارزه با مواد مخدر تلاش خواهند کرد.
کاخ ریاست جمهوری افغانستان در گزارش خود آورده است که ماستر گفته است که فضا و لحن بحث های اشرف غنی نسبت به 5 سال گذشته تفاوت قابل ملاحظه ای داشته که نشان دهنده روابط نیک و خوب دو کشور است.
بر اساس این گزارش، مشاور امنیت ملی ترامپ گفته است که در باره انجام اصلاحات و پیشرفت‌های افغانستان، به مردم آمریکا، گزارش خواهد داد.
مشاورامنیت ملی آمریکا از رئیس جمهوری افغانستان خواسته است که افرادی را در دستگاه های دولتی به کار گرفته شوند که به انجام اصلاحات متعهد باشند.
وی گفته است که با مبارزه مشترک نظامیان افغان و نیروهای بین المللی، دیگر افغانستان مکانی امن برای تروریست ها نخواهد بود.
مشاور امنیت ملی ترامپ در دیداری جداگانه با «عبدالله عبدالله»، رئیس اجرائی دولت وحدت ملی، افغانستان را دوست قابل اعتماد آمریکا دانست و با ابراز رضایت از پیشرفت‌های این کشور در سال های اخیر، نسبت به ادامه کمک های آمریکا به افغانستان اطمینان داده است.
«تواب غورزنگ» سخنگوی دفتر شورای امنیت ملی افغانستان نیز روز یکشنبه اعلام کرد که «حنیف اتمر»، از همتای آمریکائی خود در کاخ ریاست جمهوری استقبال کرد و طرفین در باره مسائل گوناگون بحث و تبادل نظر کردند.
ژنرال «مراد علی مراد» معاون فرمانده ارتش افغانستان روز دوشنبه به خبرنگاران گفت که مک ماستر به کابل آمده است تا طرح پیشنهادی جان نیکلسون را بررسی و عملی کند.
فرمانده نظامیان خارجی در افغانستان در روزهای پایان سال 2016 گزارشی از وضعیت امنیتی این کشور را به مجلس سنای آمریکا ارائه کرد که در آن، افزایش 5 هزار نیروی نظامی امریکائی را در سال 2017 پیشنهاد کرده است.
رسانه های آمریکائی گزارش داده اند که نیلکسون گفته است که برای شکستن بن بست جنگ در افغانستان به این نیروهای جدید نیاز دارد.
شماری از کارشناسان نظامی با این طرح نیکلسون مخالفت کرده اند و گفته اند که هنگامی که با 130 هزار نظامی امریکائی بن بست جنگ در افغانستان شکسته نشد، با 5 هزار نیروی جدید نیز اتفاقی تازه در وضعیت امنیتی افغانستان روی نخواهد داد، اما شماری دیگر طرح فرمانده ناتو در افغانستان را واقع بینانه دانسته اند.
بررسی طرح نیکلسون برای افزایش نیرو در افغانستان می تواند جزئی از ارزیابی راهبرد جدید آمریکا در افغانستان باشد، اما سفر ماستر بعد از کابل به پاکستان و سپس به هند به عنوان کشورهای تاثیرگذار در آینده افغانستان، می تواند نشان دهنده نوع نگاه دولت جدید امریکا برای تعیین راهبرد تازه و شاید ناگزیر واشنگتن در افغانستان و منطقه باشد.

 

افغانستان در خطر تبدیل شدن به یک ویتنام جدید است

ميزان : کریستوفر کولندا، تحلیلگر مسائل نظامی در یادداشتی برای هیل نوشت: انفجار بزرگترین بمب آمریکا می تواند باعث شود که افغانستان نیز مانند جنگ ویتنام باشد: یعنی یک پیروزی موفقیت‌آمیز که تبدیل به نمادی از یک جنگ شکست خورده شد.
در ادامه این یادداشت آمده است: تفسیر تکان دهنده والتر کرونکیت خبرنگار سی بی اس از جنگ ویتنام،‌ آمریکایی‌ها را از شکست استراتژیک در جنگ ویتنام بیدار کرد. پرتاب مادر بمبها نیز می تواند چنین نقشی برای جنگ افغانستان ایفا کند. اما خوشبختانه زمان برای پیروزی در این جنگ هنوز وجود دارد.
این صحبت ژنرال نیکلسون در این رابطه که این بمب ابزاری مناسب برای این شکست داعش بود،‌ کلامی درست است. داعش از تونل‌های پیچیده در منطقه اچن در ننگرهار برای پنهان شدن از دید آمریکایی‌ها، تجهیز خود و برنامه‌ریزی برای انجام عملیات استفاده می‌کرده است. عملیات اطلاعاتی برای از بین بردن این پناهگاه‌ها آغاز شد. کارشناسان نظامی اطلاعات بدست آمده را تحلیل کرده و مادر بمبها تنها گزینه برای این حمله در نظر گرفته شد. از بین بردن این پناهگاه‌ها یک شکست کامل برای داعش بود و حتی شانس بازسازی را از آنها می‌گرفت.
کولندا در ادامه می‌نویسد: من ژنرال نیکلسون را برای 10 سال می شناسم. هیچ مقام با تجربه‌تر از وی در کشور در حوزه افغانستان وجود ندارد. وی باید در استفاده از این بمب نهایت دقت را لحاظ کرده و در مورد تبعات نظامی تصمیم منطقی اتخاد می‌کرد.
واکنش افغانها در توییتر به این حمله بازتاب طبعیت متضاد این جنگ تمام نشدنی را نشان می‌دهد. طرفداران دولت این حمله را ستایش کرده و خاطرنشان کردند که هیچ تلفات غیرنظامی نداشته است. از سوی دیگر منتقدات استفاده از خاک افغانستان برای آزمایش سلاحهای سنگین را محکوم می‌کنند.
حامد کرزی که آمریکا بعد از فروپاشی طالبان از آن حمایت کرد در تویتتر خود این حملات را محکوم کرده و از افغانها درخواست کرد تا عملیات نظامی آمریکا در خاک این کشور را متوقف کنند. احتمالا طالبان از این حملات استقبال کند. انها به همان اندازه ای که از داعش متنفر هستند که از دولت مرکزی تنفر دارند.
این گونه واکنشها از قبل قابل پیش بینی بود، اما تلاش‌ها برای محدود کردن نتایج بد این حمله بنظر می‌رسد موثر نبوده است. اگر دولت افغانستان و آمریکا نتواند توجیهات لازم را در مورد لزوم این حمله در اذهان مردمان افغان انجام دهد، ناآرامی دور از انتظار نخواهد بود.
اینچنین ناآرامی همراه با سطح بالای نارضایتی از دولت، بیکاری
۵۰ درصد و بحران آوارگان،‌ سطح بالای تنش با پاکستان و پیشرفت تدریجی طالبان، می‌تواند به فاجعه منجر شود. در سال ۲۰۱۵ من مطلبی درباره شروع این حوادث و چگونگی جلوگیری از آنها نوشتم.
در ادامه این گزارش آمده است: واقعیت این است که یک فرد مشخص در کابل مسئول عملیات وسیع سیاسی، دیپلماتیک،‌اقتصادی و اطلاعاتی آمریکا را هدایت نمی‌کند ،‌ و هر کدام از این بخشها به تنهای در حوزه اداری خود عمل می‌کند. و همانطور که بارها در جنگ، حکومت و تجارت تجربه شده،‌ بخشهای جدا از یکدیگر تلاشها را تضعیف و می‌تواند منجر به یک نابسامانی شود.
اما سوال اینجاست که چگونه ترامپ می تواند از تبدیل شدن افغانستان به یک ویتنام دیگر جلوگیری کند؟
در وهله اول وی باید بی‌درنگ فردی را مسئول تمامی تلاشهای آمریکا در افغانستان منصوب کند، بنظر می‌رسد ژنرال نیکلسون برای این کار مناسب باشد او هم تجربه کافی را دارد و هم روابط و افق دید لازم برای پذیرفتن این مسئولیت را داراست و اینکه هم اکنون در کابل حضور دارد.
در وهله دوم، ترامپ باید یک سیاست مشخص واقع بینانه در مورد افغانستان داشته باشد و  نیکلسون را ملزم کند تا یک استراتژی واحد برای این کشور طراحی کند. از زمان که اوباما سربازان آمریکا را از خاک افغانستان بیرون کشید،‌ استراتژی آمریکا در این کشور بی‌هدف بوده است. مک مستر مشاور امنیت ملی نیاز است که بررسی سیاست افغانستان را تمام کرده تا اینکه نیکلسون و یک تیم مشترک بتواند استراتژی آمریکا را برای افغانستان تدوین کنند.
پرتاب این بمب نباید به سمبل شکست سنگین برای آمریکا تبدیل شود. مردمان آمریکا نباید به این موضوع بی تفاوت باشندو باید از دولت ترامپ یک هدف مشخص،‌یک استراتژی معتبر و مدیریت مناسب جنگ افغانستان را خواستار باشند.

 

پاکستان مرز خود با افغانستان را حصار کشی می‌کند

ارتش پاکستان حصارکشی بیش از 2575 کیلومتر از مرز مشترک با افغانستان را با توجیه اینکه اقدامات تروریستی در این مناطق رخ می‌دهد، آغاز کرده است که باعث انتقاد شدید دولت کابل شده است.

به گزارش ایسنا، به نوشته روزنامه گاردین، آصف غفور، سخنگوی ارتش پاکستان در یک نشست خبری در راوالپندی گفت: ارتش 100 کیلومتر از مرز میان شمال شرق افغانستان و مناطق قبیله نشین باجور و خیبر را حصارکشی کرده است.

وی ادامه داد: ایالت خیبر پختونخوا در شمال غرب پاکستان 700 کیلومتر مرز مشترک با افغانستان دارد که در نخستین مرحله حصارکشی می شود. در مرحله دوم، مرز میان ایالت بلوچستان در جنوب غرب پاکستان و جنوب افغانستان حصارکشی می شود.

در همین حال سخنگوی وزارت خارجه افغانستان روز دوشنبه گفت: پاکستان چنین حقی در انجام اقدامات یکطرفه ندارد. این مساله به ساکنان دو طرف مرز مربوط می شود.

سخنگوی ارتش پاکستان با کم اهمیت جلوه دادن موضع کابل درباره این حصارکشی گفت: پاکستان در طرف خود این اقدام را انجام داد و نه از سمت افغانستان. پاکستان حق دارد تا مرز خود را با هرکشور دیگری حصارکشی کند. فکر نمی کنم که هیچ مخالفتی درباره این مساله وجود داشته باشد.

وی درباره روابط میان دو کشور نیز گفت: مذاکرات دو جانبه ادامه دارد. ما امیدواریم که با این مذاکرات به توافقاتی دست پیدا کنیم. افغانستان باید این مساله درباره حصارکشی مرزی را درک کند و بداند که این به نفع هر دو کشور است.

 

 

 

 



بالا

بعدی * صفحة دری * بازگشت