349 : احتجاج بزرگان قندهار بر حکومت فاشیستی غنی
برنامه های قبلی شفيع عيار

تلويزيون های افغانی
انجمن حقوقدانان افغان در اروپا

عالم : نگاهی به کتاب فرستاده :  پیوست به گذشته : انتقام گیری امریکا از شوروی، با افزار خلیلزاد



عطاالله عنايت رادمرد
تاملی بر چگونگی موارد ميهن پرستی وملی گرايی در کشور


ناصر کوشان
افغانستان ایدیال


احمد سعیدی
فاشیسم یعنی چه و کی


عبدالو کیل کوچی
بی ثبات ترین نظامیکه در یکصد سال اخیر سابقه ندارد


م. نبی هیکل
از آدم  تا انسان


محمد الله وطندوست
مسئله آب درافغانستان


خوشه چین
خانوادۀ وطن پرستان


عبدالقیوم
دسیاسي نهضتوبهیر په افغانستان کي_جمعیت خراسان


فارو
نگرانی شدید ازشدت گرفتن جریان برگرداندن اجباری افغانها از اروپا


عبدالرووف لیوال
نړۍ دنا ورین په لور


منورخالد
واقعيت زندگي اجتماعي سال هاي دهه شصت


محمد انورولید
په افغانستان کې د سپینې غوښې د تولید ا قتصادي وده


حقــــــــ(شـــمس الحـــق)ـــــــانی
گــرانقیــمت ترین کــون دنیــا


حقــــــــ(شـــمس الحـــق)ـــــــانی
بقـــه کـــه از مـــار تقلـــید کـــند


 دکتورعلی احمد کریمی
ریاکاری وعهد شکنی های اشرف غنی


محمدامين فروتن
مکثی براجماع ملی یا اجماع فرمائیشی تفنگداران


محمد عالم افتخار
جرم چیست؛ چرا هست و چطور سبک و سنگین میشود؟


علی رستمی
دایه یی مهربانتراز مادر


الحاج عبدالواحد سیدی
علل وانگیزه خیزش  حبیب الله  کلکانی ورستاخیزاقوام  مشرقی دربرابر  دولت امانی


سنجر غفاری
 دهلیز راست وچپ قلب آسیا


احمد سعیدی
استراتیژی جدید امریکا به معنی ادامه جنگ در افغانستان


الحاج عبدالواحد سیدی
مذاهب منسوب به دین اسلام_مذهب اسماعیلیه


محمد عوض نبی ز اده
دمبوره، نمادی ازموسیقی اصیل مردم هزاره


الحاج عبدالواحد سیدی
باز شناسی افغانستان_ نادرشاه افشار، حاجی بی مینگ و احمدشاه درانی


بينام
عوام ‌زده‌گی خبرنگاری؛ مهم‌ترین دلیل تنفر شهروندان از رسانه‌ها


شهلا لطيفی
گاهی که در سکوت از نفس های تو آغاز میشوم


حقــــــــ(شـــمس الحـــق)ـــــــانی
معجــزه آبهــای افغــانســتان


حقــــــــ(شـــمس الحـــق)ـــــــانی
ســیاســتمداری به شــیوه افغــانی






پنجشنبه 29 سرطان 1396 خورشيدی برابر با 20 جولای 2017 ميلادی

 

یک کارشناس: افغانستان پایگاه بعدی داعش است

دکتر پیرمحمد ملازهی روز چهارشنبه در نشستی با عنوان 'جریان شناسی داعش افغانستان با محور راهکارها و پیامدها' در موسسه مطالعات آسیای مرکزی و افغانستان در مشهد از دید غرب ماموریت داعش در خاورمیانه تمام شده و باید به نقاط دیگر نقل مکان کند. کشور افغانستان بهترین نقطه برای این انتقال است.
وی ادامه داد: بر هم زدن اوضاع منطقه و تجزیه قومی و مذهبی کشورهای اسلامی مانند عراق و سوریه کارکرد تعیین شده برای داعش بود، نه اینکه قدرت یافته و کشور تشکیل دهد. بدین جهت داعش در منطقه خاورمیانه دچار مشکل شده و ماموریتش از نظر غرب و صهیونیسم پایان یافته است.
این کارشناس گفت: سه منطقه در افغانستان شامل ایالات شرقی، غربی و شمالی آن کشور برای استقرار داعش مساعدتر هستند.
وی افزود: داعش در خاورمیانه شکست اصلی را از ایران و روسیه خورد. گرچه آمریکاییها با هواپیماهای خود داعش را هدف قرار می دهند اما ایرانیها بودند که در عرصه زمینی به داعش حمله کردند و اکنون دشمن اصلی داعش ایران است. بنابراین داعش برای مقابله با ایران در غرب افغانستان، برای مقابله با روسیه در شمال افغانستان و برای رویارویی با رقبای آینده آمریکا یعنی چین و هند در شرق افغانستان استقرار خواهد یافت.
او ادامه داد: داعش هم اکنون از 80 کشور جهان شامل اسلامی و غربی نیرو دارد. ضد ‌شیعه‌ بودن و تعلق به قومیتهای استقلال ‌طلب در کشورهای مختلف خصلت مشترک نیروهای داعش است.
این کارشناس افغانستان و شبه قاره گفت: این درحالی است که کیفی ترین و بهترین نیروهای داعش متعلق به آسیای مرکزی، افغانستان، ازبکستان، سومالی، چین، پاکستان، بنگلادش، هند، فیلپین، میانمار و اندونزی است.
وی افزود: داعش زبده ترین نیروها را از طریق استفاده وسیع از فناوری و شبکه های اجتماعی جذب کرده و این ویژگی خاص داعش برخلاف طالبان و القاعده می باشد که مخالف فناوری بودند.
ملازهی ادامه داد: هم اکنون کشورهایی مانند پاکستان و عربستان، اردن، ترکیه و امارات از ابزار استراتژی داعش برای نفوذ خود در منطقه استفاده می کنند و پاکستان سابقه حمایت از گروههای رادیکال را دارد.
وی گفت: جهان غرب در صدد این بود که تضادهای میان جهان اسلام و غرب را به تضاد میان شیعه و سنی تبدیل کند، به همین علت دیگر القاعده کارآمد نبود و سرویسهای اطلاعاتی غرب بر روی ایجاد گروههای تکفیری و شکل گیری داعش کار کردند.

 

دولت افغانستان سد فعالیت‌های مدنی/تخلفات خارجی‌ها هزینه‌های جبران ناپذیری را تحمیل کرده است

نماینده پارلمان و از سران جنبش روشنایی در افغانستان اعلام کرد که دولت کابل مانع فعالیت‌های مدنی است و عدم نظارت بر فعالیت کشورهای خارجی در افغانستان نیز هزینه‌های بسیاری را به مردم افغانستان تحمیل کرده است.

احمد بهزاد از نمایندگان افغان و سران جنبش‌روشنایی به «افغانستان.رو» گفت که این جنبش برای ادامه اعتراض خود بار دیگر دست به تظاهرات خواهد زد.

وی افزود که این اعتراض‌ها نسبت به تغییر مسیر اجرای پروژه برق رسانی «توتاپ» و انفجار خونین «دهمزنگ» ادامه خواهند یافت.

این نماینده پارلمان اظهار کرد که حکومت افغانستان نه تنها مانع فعالیت‌های مدنی می‌شود بلکه شورای امنیت با استفاده از انفجار اعتراضات مدنی را به خاک و خون می‌کشد.

وی گفت که مدارک و شواهدی را در رابطه با دخالت این گروه خاص به دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان و سایر مراجع بین‌المللی سپرده است.

بهزاد در باره موضع کشورهای غربی با اشاره به انفجار دهمزنگ، تیراندازی و سرکوب‌های اخیر معترضان کابل نیز تاکید کرد که «متاسفانه آنچه تا کنون جامعه بین‌المللی بویژه آمریکا در افغانستان انجام داده حمایت از یک گروه خاص برای ادامه حاکمیت و قدرت‌ خود در افغانستان بوده است».

وی تصریح کرد که حضور جامعه جهانی در افغانستان ابتدا مایه امیدواری مردم به زندگی بهتر و حاکمیت عدالت شده بود اما در 15 سال گذشته ما شاهد حمایت آمریکا از یک گروه خاص در این کشور بودیم زیرا واشنگتن و جامعه جهانی در راستای منافع این تیم خاص سرمایه گذاری می‌کنند.

این نماینده پارلمان تاکید کرد که آمریکا و کشورهای غربی در برابر تبعیض سیستماتیک و سرکوب حرکت‌های مسالمت آمیز مدنی چشم پوشی می‌کنند.

احمد بهزاد گفت: « متاسفانه ما تاکنون شاهد اعتراض نهادهای مدنی و جریان‌های سیاسی در واکنش به تخلفات جامعه جهانی در افغانستان نبوده‌ایم که باعث شده تا کشورهای خارجی با چشم پوشی از منافع افغانستان، منافع اطلاعاتی و امنیتی خود را جستجو کنند که هزینه‌های جبران ناپذیری را برای مردم در این کشور همراه داشته است».

وی در ادامه حمایت کشورهای غربی  از نهادهای مدنی و حقوق بشری را یک ادعا دانسته و تصریح کرده که رسانه‌های غربی نیز بجای پوشش حرکت‌های گسترده مردمی، تجمعات محدود و کوچکی را که تعداد آنها از صد نفر تجاوز نمی‌کنند پوشش می‌دهند.

این در حالی است که هفته قبل عطامحمد نور والی بلخ نیز با انتقاد از کشورهای غربی گفت آنها در تضاد با ارزش‌های که مدعی آن هستند از افراد فاسد و مستبد در افغانستان حمایت می‌کنند.

 

چه کسی مانع فرود هواپیمای ژنرال «دوستم» در شمال افغانستان شد؟

در حالیکه سخنگوی نیروهای ناتو جلوگیری از فرود هواپیمای ژنرال دوستم در بلخ را رد کرده است و ریاست جمهوری افغانستان نیز تاکید می‌کند ممانعتی برای ورود معاون اول اشرف غنی به این کشور وجود ندارد هنوز عامل اصلی مانع فرود این هواپیما مشخص نیست.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، روز گذشته اخباری منتشر شد مبنی براینکه هواپیمای حامل ژنرال دوستم که از ترکیه به پرواز درامده بود اجازه فرود در فرودگاه «مزارشریف» را نیافته و مجبور به بازگشت شده است.

گرچه دفتر معاون اول رئیس‌جمهور افغانستان و «عطا محمدنور» والی بلخ این موضوع را رد می‌کنند اما یکی از سخنگویان  ژنرال دوستم به خبرنگار «بی‌بی‌سی‌» گفته که این هواپیما اجازه نشستن در فرودگاه را نیافته است.

«بیل‌سالوین» سخنگوی ماموریت حمایت قاطع اعلام کرد که نیروهای آمریکایی و ناتو دخالتی در ممانعت از فرود هواپیمای حامل ژنرال دوستم نداشته است.

نیروهای آمریکا و ناتو دخالتی درباره حضور و یا عدم حضور دوستم ندارند

وی در ادامه اظهار کرد که به دنبال ممانعت از نشستن این هواپیما، از فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در شمال افغانستان درخواست شده بود تا برای زمینه‌سازی نشست هواپیمای ژنرال دوستم تلاش کند که ما مداخله در این موضوع را رد کردیم.

سالوین از شخصی که با فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در شمال تماس گرفته بود، نامی نبرد اما «نیویورک‌تایمز» گزارش داد که عطامحمدنور والی بلخ با فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو تماس گرفته و از او خواسته تا به هواپیمای ژنرال دوستم اجازه فرود دهد.

سخنگوی فرماندهی ماموریت حمایت قاطع تاکید کرد که فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در شمال از مداخله در این قضیه خودداری کرده‌اند زیرا این موضوع داخلی افغانستان محسوب می‌شود.

برخی از منابع خبری نیز اعلام کرده بودند که نیروهای آلمانی مستقر در فرودگاه مزارشریف مانع نشست هواپیمای ژنرال دوستم در مزار شریف شده‌اند اما فرماندهی ماموریت حمایت قاطع در حساب کاربری خود دخالت نیروهای آلمانی را نیز رد کرد.

از سوی دیگر، عطا محمد نور، والی بلخ در شمال افغانستان در صفحه فیسبوک خود نوشته است که هواپیمای مذکور حامل شماری از مسئولان و مهندسان موسسه «تیکای» ترکیه بوده‌اند که به عنوان مهمان ویژه به مزارشریف می‌آمدند تا پروژه آرامگاه «سلطان العلما بهاءالدین ولد» پدر «مولانا جلال الدین محمد بلخی» را افتتاح کنند.

گرچه ریاست جمهوری افغانستان اعلام کرده است که ممانعتی برای بازگشت ژنرال دوستم به این کشور وجود ندارد اما برخی از منابع تصریح کرده‌اند که ممانعت از فرود هواپیمای دوستم به فرمان مستقیم اشرف غنی صورت گرفته است.

یکی از سخنگویان ژنرال دوستم درباره این موضوع گفت: «همه ما دیشب بیدار بودیم و به دفاتر حزب «جنبش» آمده بودیم و نگران بودیم».

وی در ادامه افزود که امروز با ژنرال دوستم تماس گرفته است و احتمالا تا دو یا سه روز دیگر وارد افغانستان خواهد شد.

دوستم چگونه وارد افغانستان می‌شود؟

سخنگوی معاون اول رئیس‌جمهور تصریح کرد که دوستم گفته است که اعضای حزب جنبش ملی اسلامی باید با حزب جمعیت اسلامی هماهنگی‌های لازم را برای برگزاری مراسم اعلام ائتلاف انجام دهند اما از اینکه ژنرال دوستم از چه راهی وارد افغانستان خواهد شد چیزی نگفته است.

از سوی دیگر «علم‌ایزدیار» معاون سنای افغانستان نیز در واکنش به این موضوع روز گذشته در صحن عمومی مجلس اعلام کرد که حکومت حق ندارد مانع ورود ژنرال دوستم به افغانستان شود.

با این وجود یک منبع نزدیک به ریاست جمهوری افغانستان به رسانه‌ها گفته که این موضوع ارتباطی با ریاست جمهوری ندارد و هواپیما به دلیل نقص فنی و یا مشکلات داخلی بین آنها اجازه نشست ندارد.

شبکه خبری «طلوع‌نیوز» نیز روز گذشته اعلام کرد که هواپیمای ژنرال دوستم در «آستانه» پایتخت ترکمنستان فرود آمده است و احتمالا از طریق مرز مشترک ترکمنستان-افغانستان وارد این کشور خواهد شد.

با این جود برخی از کارشناسان معتقدند که نیروهای خارجی به فرمان اشرف غنی مانع فرود هواپیمای دوستم شده‌اند زیرا نگران هستند که ژنرال دوستم پس از مستقر شدن در شمال افغانستان با بسیج اقوام ازبک علیه حکومت دست به مقامومت مسلحانه بزند.

 

اگر افغانستان مستقل است، معنی دخالت ها چیست؟!

آوا : این روزها خبر بازگشت معاون اول ریاست جمهوری از ترکیه به کشور و احتمال ممانعت حکومت و حامیان غربی آن از ورود جنرال دوستم، در صدر اخبار داغ و جنجال آفرین قرار گرفته است.

در باره جنرال دوستم قصه از آنجا شروع می شود که به دلیل پیشروی های مخالفان مسلح دولت، جنرال از جانب رئیس جمهور غنی ماموریت میابد تا به صفحات شمال رفته و جلو پیشروی های دشمن را بگیرد.

دوستم نیز همراه با دو فرزند جوانش به ندای ریاست جمهوری لبیک گفته و چون آن صاعقه ای بر هجوم طالبان مسلح بر صفحات شمالی کشور فرود میاید و در کوتاه و کمترین زمان ممکن طالبان را از مناطق شمالی کشور فرسخ ها دورتر می راند و درست در همین زمانی که دوستم و نیروهای زیر فرمانش مشغول نبرد سخت با طالبان به قصد بیرون راندان آنها از نواحی شمالی می باشند، رقبای سیاسی جنرال در تبانی با مشاوران غربی حاضر در بدنه دولت وحدت ملی، دست بکار توطئه علیه وی می شوند.

از دید برخی از آگاهان حتی توطئه کمین خوردن دوستم و افرادش در مسیر راه که منجر به زخمی شدن جنرال خوش اقبال گردید، دسیسه ای بود طراحی شده از سوی رقبای داخلی دوستم و البته در تبانی با نیروهای خارجی و برخی دیگر از صاحبنظران از این هم جلوتر رفته و به این باوراند که فرستادن دوستم به جنگ با طالبان به سمت شمال، خود توطئه ای بود برای بدام انداختن این خدمتگذار پیر و از میان برداشتن وی؛ چرا که بر اساس ادعای این دسته از کارشناسان، دوستم دیگر برای سران کاخ سفید و متحدان اروپایی آن نظیر آلمان و ...، مهره مفید و کارآمدی نیست و به دلیل رابطه نزدیک وی با روسیه و نیز مجاهدین، لازم است تا از سر راه برداشته شود.

سیر توطئه علیه جنرال همچنان ادامه میابد تا طراحی دسیسه مضحک و ناجوانمردانه دیگر بنام تجاوز این نظامی پیر به پیره مرد دیگری بنام ایشچی؛ احمد ایشچی! بر رغم آگاهی همه از ساختگی بودن یک چنین سناریوی شرم آوری، تعدادی از رقبای سیاسی معاون اول رئیس جمهور و صد البته با تحریک و تشجیع امریکایی ها، دنبال آن را گرفتند و مصرانه آن را تعقیب کردند؛ تا اگر در گذشته های نه چندان دور نتوانستند جنرال را به گونه فیزیکی از صحنه دور کنند، با تهمت زدن بر او لااقل آینده جنرال را به گونه ای در انظار تخریب کنند که وی به تبعید به ترکیه راضی شود و به این ترتیب، رقبای وی و دشمنان خارجی جنرال هم به مراد خویش برسند.

جنرال و مشاورانش در ترکیه اما بیکار نمی نشینند و با راه اندازی طرح یک ائتلاف سه گانه ی متشکل از ناراضیان حکومت وحدت ملی، نظیر استاد عطاء و حاجی محمد محقق، خشم حکومت و حامیان خارجی آن را بر می انگیزد؛ چیزی که شاید حکومت و حامیان امریکایی و اروپایی آن فکرش را هم نمی کردند که دوستم و متحدان مجاهد سابقش، به یک چنین چالشی برای آنها مبدل شوند.

بنابراین، طبیعی است که رقبای ساکن در ارگ دوستم و همفکران امریکایی-اروپایی او دست بکار شوند و واکنش لازم و اگر چه خام و نسنجیده از خود نشان دهند و نگذارند تا طیاره حامل جنرال در میدان هوایی مزار شریف بر زمین فرود آید و همین موضوع موجب جنجال ها و موضع گیری های تند و گزنده ای علیه ارگ و دوستان خارجی آن در شب و روزهای جاری در کشور نیز شود.

مولوی عبدالله قرلق؛ عضومشرانو جرگه و عضو شورای رهبری حزب جنبش ملی اسلامی افغانستان، در این زمینه می گوید:"برخی کشورها و حلقات، بر دوستم معاون اول رياست جمهورى فشار وارد میکنند تا در ترکیه بماند و وارد افغانستان نشود.

اين کشورها و حلقات، به منظور جلوگيرى از اعلام موجوديت ائتلاف براى نجات افغانستان، مىخواهند که دوستم از ترکيه وارد افغانستان نشود.

همچنان فضل هادی مسلمیار؛ رییس مشرانوجرگه، معتقد است که جنرال دوستم از سوى هیچ محکم های محکوم به مجازات نشده و هیچ کس حق ندارد که مانع ورود او به کشور شود.

چنانچه عبدالرئوف ابراهیمی؛ رئیس مجلس نمایندگان نیز گفته است معاون اول رییس جمهور تاکنون ازسوی کدام محکم های مجرم شناخته نشده است، هرگونه جلوگیری از برگشت او به وطن مخالف قانون است و نباید بار دیگر تکرار شود.
در همین حال وحید مژده آگاه مسائل سیاسی نیز معتقد است که افغانستان در اشغال خارجی ها قراردارد،تصمیم را خارجی ها می گیرندکه چه کسی باید در این کشور باشد و چه کسی باید برود، حرف هایی را که نزدیکان آقای دوستم میگویند همه درست است. مداخلات بیرونی وجود دارد بدون شک.
پشت قضیه جنرال دوستم دست امریکا شدیداً کار می کند، آنها میخواستند که جنرال دوستم به کابل بیاید و در میدان هوایی آقای دوستم را بازداشت و محاکمه کنند.

تنهاجنرال دوستم نیست بعد از آن نوبت اشخاص دیگری هم میرسد که روزگار آقای دوستم به سر آنها هم خواهدآمد، دیگرتاریخ مصرف اینهاگذشته برای امریکا.

مسئله نزدیک بودن آقای دوستم باروسهاباعث شده است تا امریکا در قضیه دوستم مداخله کنند، همچنان آنها میخواهند تمام اشخاصی که در گذشته با روسها روابط نیک داشتند را از صحنه دور بسازند."

در هر حال، افغانستان و رجال آن به خصوص آنهایی که در سالهای اخیر چهره نسبتاً مقبولی از خود به نمایش گذاشته اند، در معرض توطئه های خطرناکی قرار گرفته اند که سکانداران اصلی این دسیسه ها نیز مشاوران خارجی موجود در این کشور فقیر و جنگ زده هستند و لازم است تا همگان بیدار و هوشیار جان خویش و همفکران شان باشند.

 

داعش در ولایت غور مشغول آموزش نیرو است / تفرقه میان طالبان کمک زیادی به وضعیت امنیتی غور کرد

به گزارش پیام آفتاب، چندی پیش گروه تکفیری داعش با پخش فایلی تصویری ادعا کرد که در حال آموزش اعضای خود در ولایت غور می‌باشد. هر چند این ادعا از جانب مقامات مرکزی کشور رد شد، اما والی غور حضور این گروه تکفیری در این ولایت را تأیید کرد.
منابع به پیام آفتاب می‌گویند که نیروهای داعش در شمال فیروزکوه در منطقه مرغاب حضور دارند و در حال آموزش نیروهای تحت امرشان هستند.
آقای حسن حکیمی فعال مدنی در ولایت غور از حضور داعش در شمال ولایت غور خبر می‌دهد و از فعالیت این گروه نگران است. او می‌گوید بعد از نشر خبر حضور داعش در شمال فیروزکوه در رسانه‌ها، مردم انتظار داشتند که عملیاتی از جانب حکومت براین مناطق صورت بگیرد، اما متأسفانه چنین نشد.
او از غفلت حکومت مرکزی در این زمینه نگران است و می‌گوید دولت می‌بایست این غده‌های سرطانی را در نطفه خنثی کند.
وی گفت که هر از گاهی نیروهای طالبان، منسوب به ملا هبت الله، درگیری‌هایی با داعش برای نابودی این گروه تکفیری دارند، ولی دولت تا کنون هیچ اقدامی در این زمینه نکرده است.
حسن حکیمی فعال مدنی در غور می‌گوید امسال وضعیت امنیتی غور نسبت به سال‌های گذشته بهتر است، به دلیل عملیاتی که به ولسوالی شهرک صورت گرفت طالبان ضربه محکمی خوردند. او می‌افزاید که ایجاد تفرقه بین دو گروه مخالف مسلح و درگیری بین شان نیز بسیار کمک کرد تا ولایت غور آرامشی نسبی را تجربه کند.
جنگجویان طالبان در غور از نیروهای مولوی هبت الله هستند و با داعش مخالفت دارند.
تا چندی پیش، اکثر مناطق غور تحت تسلط طالبان قرار داشت و هم اکنون نیز طالبان در جنوب و جنوب غرب ولایت غور حضور گسترده‌ای دارند.
بعضی مناطق از سوی نیروهای امنیتی در حال پاکسازی می‌باشد، چنانچه منطقه قلوین که تا چندی پیش تحت اداره طالبان قرار داشت
۵۰ درصد آن از نیروهای مخالف مسلح پاک شده و این عملیات تا پاک سازی کامل این منطقه ادامه دارد.
منابع می‌افزایند که طالبان در نقاط مهم و کلیدی ولایت غور حضور دارند. از آن جمله می‌توان به مناطقی در ولسوالی پساوند، ولسوالی شهرک، ولسوالی تیوره، ولسوالی چارسده و فیروز کوه اشاره کرد که طالبان در آن مناطق از مردم حشر و زکات جمع می‌کنند و از مردم محل به عنوان سپر انسانی در مقابل حملات نیروهای امنیتی استفاده می‌کنند.
منابع اضافه می‌کنند که طالبان با فرش نمودن ماین‌های کنار جاده‌ای، زندگی را برای مردم محل دشوار کرده‌اند و مردم از این وضعیت سخت نگران می‌باشند.

 

چطور میتوان هویت پناهندگی آلمان را بدست آورد؟

سفر از افغانستان تا اروپا:

سپوتنيک : به همه معلوم است که بدست آوردن هویت پناهندگی در اکثر کشور های ابرقدرات جهان، حتی برای کسانی هم مشکل است که واقعاً حق بجانب اند و باید پناهنده قبول شوند. مشکل این است که اکثر پناهندگان غرض جستجو محل زئیست با امن مسیر بسیار ساده را انتخاب میکنند که یکی از مسیرهای بسیار مشهور، سفر به اروپا میباشد. به همبن علت پناهندگان میخواهند بدانند که آیا می توانند در سال 2017 در آلمان به صفت مهاجر قبول شوند.

کی ها می توانند به بدست آوردن هویت مهاجر حساب کند؟

نخست باید گفته شود، تشدید بحران مهاجرت در سال جاری، باعث جریان بزرگ از مهاجرین سوریه شد و حالا بدست آوردن هویت پناهنده در آلمان مشکل گردیده است.

پناهندگی در آلمان به اساس دستورالعمل خاص تنظیم میگردد و در آن اولیت برای مهاجرین داده شده است که در کشور های شان فعالیت های محاروبوی جریان دارد.

هویت پناهنده همچنان به کسانی هم داده می شود که در داخل آلمان قرار دارند و بنا بر عوامل مختلف نمی توانند به وطن شان برگردند. باید تاکید کرد که دوسیه هر عارض پناهجو به شکل انفرادی بررسی میگردد. بنابر این حتی مشکلات و وضع مشابه هم نمی تواند ضامن تصمیم یکسان ارگانهای باصلاحیت آلمان باشد.

ارائه درخواستی

درخواستی بدست آوردن هویت پناهندگی آلمان را میتوان در سرحد آلمان و یا در نزدیک ترین اداره پولیس، نمایندگی اداره فدرالی یا به دیپارتمنت در امور پناهندگان در داخل کشور آلمان ارائه نمود.

امکان ارائه درخواستی پناهندگی در سفارت آلمان وجود ندارد. باید توجه کرد، شما وقتی میتوانید درخواست پناهندگی بدهید که از طریق طیاره داخل آلمان شده باشید. زیر به اساس کنواسیون دوبلین، اگر شما پیاده داخل کشور آلمان شده باشید و در سرحد به نیرو های امنیتی نیت خود را ابراز نماید که میخواهید در آلمان پناهنده شوید، در آنصورت درخواست شما رد میگردد. چرا که میتواند در کشور همسایه آلمان که قرار دارید، پناه ببرید و سرحد آلمان را عبور نکنید. ناگفته باید گذاشت که همه همسایه های آلمان —کشور ها باامن می باشند. برای این که شما تحت تاثیر برنامه پناهندگان آلمان قرار بگیرد، شما باید به شکل شفاهی  به نیروهای امنیتی فوق الذکر اطلاع بدهید که می خواهید پناهنده شوید. زیرا نمی توانید دوباره به وطن خود برگردید، و باید عوامل مختلف علت عدم برگشت به وطن را بنویسد که چرا دست به چنین اقدام زده اید و در آینده به اثبات برسانید.

در قدم نخست برای شما وکیل مدافع میدهند. بعداٌ فرم خاص را خانه پری نموده و به اداره خاص فدرالی آنرا راجستر و تائید کنید. اگر شما در داخل کشور آلمان قرار داشته باشد، در آنصورت تمام جریان تهیه اسناد در محل صورت میگرد که متشکل از اقدامات ذیل میباشد: کارمند ارگان از شما اسناد میخواهد; اطلاعات شخصی و جزئیات پاسپورت شما را می نویسد و اثر انگشت تان میگرد.

حتی اگر نتوانید هویت خود را ثابت کنید، بطور مثال پاسپورت تان مفقود شده است، به هر صورت مؤظف اند که درخواستی شما را بپذیرند.

به همه معلوم است که کسب موقف پناهندگی در اکثریت دول جهان حتی برای آنهایی دشوار است، کسی که واقعاً هم برای این اساس دارد. خبرگزاری «سپوتنیک» ارایه معلومات در این باره را ادامه میدهد که چگونه باشندگان افغانستان میتوانند در آلمان موقف پناهندگی کسب کنند.

·         مسکن

اگر مشکل مسکن شما در این کشور حل نشده، شما را در کمپ خاص برای پناهجویان جابجا می سازند، به شما اسناد میدهند که هویت شما را به مثابه شخص تثبیت میکند که خواستار پناهندگی و اجازه اقامت هستید. اندکی بعد شما اجازه کار را برای آن دوران به دست می آورید، تا که درخواست شما بررسی میشود. با گذشت چند روز به شما تاریخ را اعلان میکنند، وقتیکه اولین مصاحبه با شما صورت خواهد گرفت.
حل این مساله که چگونه میتواند در آلمان پناهندگی به دست آورد، به این مربوط است که شما این مرحله را با چه موفقیت سپری میکنید. در نظر داشته باشید که شما به مصاحبه میتوانید مترجم خود یا شخص دیگر ببرید که به مثابه حمایت کننده شما عمل خواهد کرد.

گرفتن تمام اسناد که مستقیماً یا بصورت غیرمستقیم این واقعیت را ثابت می سازند که شما واقعاً هم در وطن خود هدف پیگرد و آزار قرار داشتید، با خود فراموش نکنید. قصه مصائیب و رنج های شما باید تا اندازه مفصل باشد، تا به کارمندان اداره هیچگونه چانس شک کردن بر شما در مورد اینکه شما دروغ میگوئید، به دست ندهد. در بررسی بعدی دوسیه شما نقش اساسی را پروتوکول بازی میکند که در جریان مصاحبه ترتیب شده و از همینرو به هراندازه که حقایق بطور مفصل ارایه شده باشند، به همان اندازه چانس بیشتر وجود دارد که به درخواست شما پاسخ مثبت داده خواهد شد. فراموش نکنید که در آلمان سهمیه ها در مورد پناهجویان وجود دارد و از همینرو مقامات فقط آنهایی را می مانند، کسان که واقعاً به کمک نیاز دارند. مسایل زیادی به جواب به سوال راجع به مسیر ورود شما مربوط خواهند بود. نمایندگان دولت آلمان شاید جهت ثابت ساختن این امر تلاش خواهند کرد که شما امکان دادن چنین درخواستی در کشور دیگر داشتید که از طریق آن به خاک آلمان وارد شده اید. آنها در ختم مصاحبه به ترجمه کردن پروتوکول مکلف اند و شما میتوانید آن را تکمیل نمائید. نتائیج بررسی درخواست به یکی از طرق بعدی انکشاف حوادث، مانند دادن موقف پناهنده و دادن «پناهندگی بزرگ»؛ عین موقف «پناهندگی کوچک»؛ پناهندگی بنابر ملحوظات بشری، بازگردادن به کشور همجوار امن؛ رد درخواست پناهندگی و رد درخواست بنابر عدم موجودیت اساس، مبدل میگردد. مناسب ترین وریانت — «پناهندگی بزرگ» است. این موقف امکان دریافت مددمعاش برای پناهندگان در آلمان و همچنان تامین تمام امتیازات که برای باشندگان محلی داده میشوند، فراهم می سازد.

·         تامینات برای پناهندگان

باید گفت که حمایت اجتماعی پناهندگان در طول تمام دوره بررسی درخواستی تامین میشود. در هفته اول باید در کمپ خاص برای مهاجرین زندگی کرد. اندکی بعد شما را به منطقه معین منتقل می سازند و شما میتوانید مسکن دریافت کنید. برعلاوه مددمعاش پولی، برخی ولایات به همه مهاجرین بسته های مواد غذایی و پول نقد جیب خرچ میدهند.
برای آن که این سوال که پناهندگان در آلمان چگونه زندگی میکنند، شما را رنج ندهد، میخواهیم معلومات دهیم که 6-12 هفته بعد از ورود به این خاک انهآ حق استخدام در کار کسب میکنند و اطفال میتوانند به مکاتب محلی و کودکستان ها بروند. بعد از کسب موقف دلخواه دولت به اطفال مددمعاش می پردازد. بنابر وضع موجود پناهندگان سوریه، در اکتوبر سال روان قانون به مرحله اجرا گذاشته میشود که مدت اقامت پناهندگان را در کمپ بطور قابل ملاحظه تمدید میکند و مددمعاش پولی را توسط انواع خدمات تعویض میکنند که آنها نیز جداً محدود خواهند شد.

 

فغان مردم کابل از افزایش باندهای راه‌زنی‌ و سرقت در سطح شهر

سایت هشدار : راه‌زنی‌های روز افزون گروه‌های موترسکلیت سوار در جاده‌های کابل، باعث نگرانی باشندگان این شهر شده است. کابل نشینان، از پولیس کابل می‌خواهند جلو این راه‌زنی‌ها را بگیرد تا مردم دست کم از این ناحیه کمی آرامش داشته باشند. این گروه‌ها به شکل باندهای دو و سه نفری معمولا هم‌راه با موترسیکلت در جاده‌های کابل در حال گردش اند. آن‌ها در هر فرصتی موبایل، بیک های همراه، بکس های کمپیوتر و یا هر چیزی نسبتا گران‌بها را که در دستان شما ببیند، در یک چشم بهم زدن چنگ می زنند و می ربایند.

گاهی این گروه ها حتا در درون بلاک‌ها، سوپر مارکیت‌ها و یا جاهای بسیار پر جنب و جوش دست به این کار می‌زنند. افراد کم سن و سال اکثرا شامل این گروه‌ها اند. مرسل دهاتی، باشنده مکرویان سوم یکی از افرادی است که شکار چنین، باند و گروها شده است. او به هشدار می‌گوید: “در دهلیز بلاک بودم، که ناگهان یک پسر سیزده و یا چهارده ساله، کیف ام را از دستم چور کرد. فکر کردم کسی با من شوخی می‌کند؛ اما دیدم موضوع جدی است و پشت اش دویدم و فریاد زدم. مردم جمع شدند و دزد را دست‌گیر کردند و کیف ام را از نزدش گرفتند.”

در کابل کیسه بُری و دزدی از جیب و یا بیک آدم‌ها، حرف تازه‌ای نیست. اما این یکی مورد که به ویژه در یکی دو سال اخیر مُد شده و بیشتر گردیده، از نوع دیگری است. این‌ها دزدی های بسیار ماهرانه و مدرن است که با استفاده از موترسکلیت صورت می‌گیرد و در روز روشن در مقابل چشم مردم این اتفاق می افتد. همین مساله است که سبب نگرانی بیشتر شده است. مثلن شما دیگر نمی توانید با خیال راحت، زمانی که در جاده راه می روید با تلیفون صحبت کنید. یا نمی‌توانید نگران نباشید که کسی در کوچه یا پس کوچه ها راه تان را نگیرد. زیرا اگر این اتفاق بیفتد، ناگزیرید تمام دار و ندار تان تحویل بدهید. این کار را نکنید آسیب می بینید، زیرا آن‌ها مسلح اند.

حسین راستی منش، درکارته چهار کابل زندگی می‌کند. او نیز در موردی با چنین وضعیتی رو به رو شده است. حسین به هشدار گفت: “با همصنفی ام به دانشگاه می‌رفتم. مبایل من آیفون بود. دو هفته میشد، سی هزار افغانی خریده بودم. دو نفر موترسیکلت سوار موبایل را از دستم چور کرد و باز فرار کردند. هرچه تلاش کردیم نتوانستیم بگیریم شان.”

او می گوید، به پولیس مراجعه کردیم و عریضه نوشتیم. آمر پولیس شماره‌ی من را یادداشت کرد و گفت هر وقت آنان را دستگیر کردیم به شما خبر خواهیم داد. چند روز دیگر، برایش از حوزه پولیس زنگ می زند. به حوزه می رود، فقط عکس دو نفر را برایش نشان می دهد که خیلی دقیق شناخته نمی شوند. او گفت، از این که نمی توانستم درست ببینم شان و پولیس هم آنها را به من نشان نداد، از باز کردن دعوا بر علیه آنها خود داری کردم. شاید این دو نفر همان های بودند که موبایل مرا دزدیده بودند و شاید هم کسانی دیگر. اما من نتوانستم بفهمم.

شما همه روز در شبکه های اجتماعی دست کم با این دست قضایا بر می خورید که یکی نوشته است، موبایلم را دزدیدند. یا بیک و تمام وسایلم را بردند. یا هم در مسیر خانه دزدان تمام دار و ندارم را از من گرفتند. این وضعیت در همین شهر کابل واقعیت های اند که مردم با آن زندگی دارند. مالوف اشرفی در صفحه فیس‌بوک اش نوشته است: “محض اطلاع دوستان! شام امروز دزدان موتورسیکلت سوار موبایل ام را که در آن اپلیکیشن‌های ارتباطی مجازی ام باز بود از دستم ربودند، اجابتا به سمع دوستان می‌رسانم که آن اپلیکیشن‌ها در اختیار بنده نیست. دست کم یک و نیم سال یادداشت ها به اضافه اسناد مهم دیگر ام را از دست دادم.”

خیلی ها این گونه بدبخت شدند. با از دست دادن کمپیوتر و یا موبایل و آیپت شان، تمامی اسنادها و نتایج کار و تجارت شان را حتا از دست دادند. اما برای دزدان تنها فروختن آن به چند هزار افغانی اهمیت دارد. این جا در کابل بازارهای فروش این چیزها نیز هستند.

فاطمه فرامرز که موبایل اش را روز جمعه ۲۳ ماه سرطان در رویداد مشابهی از دست داده، برای دوستانش در صفحه فیسبوک خود اطلاع رسانی کرده است تا از عواقب ناگوار آن پیش‌گیری کند. او نگاشته است که:«موبایل ام در ملکیت صاحب بعدی اش درامد. تا گرفتن دوباره سیمکارت ام نمی‌توانم هیچ تغییری در رمز عبور فیسبوک، انستاگرام و تویتر بیاورم و یا تلیگرام، وایبر و واتساپ ام را غیر فعال کنم. (گاهی سخت‌گیری و دقت و احتیاط بیش از حد هم دست و پاگیر است).”

او اضافه کرده است، اگر موبایلم را کسی برداشته باشد، هیچ کاری به حساب‌های شخصی من نخواهد داشت؛ چون خود موبایل را کار داشته نه حساب‌های من را. با آنهم اگر از آدرس‌های مربوط به من اتفاق غیر منتظره افتاد بدانید که علیا حضرت خودم نیستم.

ضعف پولیس در کنترول نظم عامه

محمدعلی اخلاقی، یک تن از جامعه شناسان، این گونه نابسامانی‌های اجتماعی را ناشی از عوامل متعدد می‌داند که بارزترین آن را ضعف راه‌کار در اداره و نظارت از سوی نیروهای امنیتی است. آقای اخلاقی به هشدار گفت: «طبیعی است که در یک شهر که ازدحام است و بیروبار است وقتی پولیس نقاط مختلف شهر را در کنترول نداشته باشد، آدم‌های بی بند و بار از این وضعیت سوء استفاده می‌کنند.”

فقر و بیکاری روز افزون، ضعف پولیس به ویژه و در مواردی حتا همدست بودن پولیس با این افراد، نبود زمینه های کار، از دلایل اصلی وقوع این گونه رویداها اند. آقای اخلاقی می‌گوید: «بیکاری‌ها، فقر و مشکلات اقتصادی است که دامنگیر مردم است. اکثر جوانان در تلاش کار هستند و آنان با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کنند. یک تعداد به خاطر رهایی از همین وضعیت دست به هر اقدامی می‌زنند.»

جامعه شناسان، به این باور اند که اگر به مشکلات اقتصادی کشور از سوی دولت رسیدگی نشود، این دست بی نظمی‌ها در سطح کشور افزایش خواهد یافت و عواقب ناگواری را نیز در پی دارد. عبدالبصیر مجاهد، مسوول روابط عامه پولیس، کابل با تایید این وضعیت در شهر کابل می‌گوید: “در هفته گذشته، ما عملا یک گروپ سه نفری از این گونه اشخاص را از ساحه حوزه چهارم امنیتی دست‌گیر کردیم و به پنجه قانون سپردیم.”

آقای مجاهد گفت، افرادی‌که دست به این گونه کارها دست می‌زنند، دزدی و راه‌گیری می‌کنند یک تعداد این افراد گرفتار شده اند و این‌ها در حدی نیستند که تشویق خلق کنند. این حرف پولیس کابل است. شاید حق داشته باشند این گونه اظهار نظر کنند. زیرا آنها در پس دیوار بلند محافظی به سر می برند، سوار رنجرهای پولیس می شوند، سلاح و محافظ دارند و واضح است که دزدان نمی توانند به آنها صدمه بزنند.

بی باوری مردم نسبت به دولت

همین قصه های به ظاهر ساده و کوچک، نقش تباه کننده در ایجاد فاصله میان دولت و مردم دارند. اینها قصه های خرد و ریزی هستند که زندگی اکثریت مردم را به آتش می کشند. مردم را نگران می سازند، برای مردم وحشت خلق می کنند و آرامشی را که خود مردم برای خود شان خلق کرده اند را از آنها می گیرند.

آقای مجاهد هم‌کاری مردم را در جهت تامین امنیت موثر می‌داند. او می‌گوید: “هم‌کاری مردم نه تنها در راستای این که چند تن از سارقین را به دسترس قانون بپسارند؛ بلکه حتی در بخش‌های مختلف می‌توانند ما را کمک کنند حتی در بخش های تروریستی. از مردم تقاضا می‌کنم که در کنار پولیس خود باشند و اطلاع دهی بکنند.”

اما مردم با چه امیدی با پولیس همکاری کنند. وقتی هیچ اعتمادی به پولیس وجود ندارد. وقتی پولیس هیچ حرمتی به مردم نمی گذارد و به جای حفظ آرامش مردم، در نا آرام ساختن آنها دست دارند. بارها گزارش های از اخاذی پولیس نشر شده است. حتا پولیس فاسد ترین نهاد حکومت افغانستان از سوی نهادهای معتبر غربی شناخته شده است. مردم به پولیس باور شان را از دست می‌دهند و از دست داده اند. این آخر فاجعه است.

این قصه در صحبت های افرادی که قربانی این راه‌زنی ها شده اند و به پولیس مراجعه کردند، خیلی واضح تر بیان می شود. آنها پولیس را متهم به دست داشتن با این گروه‌ها می سازند. مرسل ذکی، دانشجوی دانشگاه، می‌گوید: “داخل موتر شهری بودم. موبایل ام را از کیف ام بیرون کشیدم و در دست ام بود، از شیشه موتر یک جوان دست انداخت و موبایل ام را ازم چور کرد. در روز روشن در سر چوک چطور یک دزد می‌تواند بدون دست داشتن پولیس، این کار را انجام دهد؟”

هر چند فرماندهی پولیس کابل می گوید، ۸۲ نفر از افسران و سربازان موظف در کابل را به ولایات تبدیل کرده اند. پولیس کابل می گوید، مردم اگر شکایت کنند، حتمن به شکایت شان رسیدگی می شود، اما افرادی هستند که شکایت کرده اند و اکنون همین شکایت به درد سر جدی برای شان تبدیل شده است.

 

 


Copyright ©ariaye 2002_2017
استفاده از مطالب آريايی با ذکر ماخذ آزاد است

بالا
آرشيف * صفحة دری
بازگشت