3۹۰ : پدرام
برنامه های قبلی شفيع عيار

تلويزيون های افغانی
انجمن حقوقدانان افغان در اروپا







محمد عالم افتخار : شریک امریکا در افغانستان؛ «دولت» یا «اداره مستعمراتی»؟

میرعنایت الله سادات
پیدایش ُ تکامل و دورنمای زبان دری


محمد علی مهرزاد
هیزم کشان آتش جنگ درافغانستان


پوهنیاربشيرمومن
جامعه شناسی آب 


 بصیرهمت
وضع امنیتی افغانستان از آیینه سیگار


محمدعوض نبی زاده
رقابت قدرتهای بزرګ برسررهبری جهان


 مهرالدین مشید
دامن زدن به تنش های گروهی و قومی جاری کردن آب در آسیاب دشمن است


محمد الله وطندوست
سرنوشت جنگ و صلح را بیگانگان تعین می کند 


محمد انور ولید
دافغانستان مسلمان ملت ته څوتاریخي بېلګې اووړاندیزونه


عبدالقیوم
 زموږغښتلي: مندي یې زېږوي، ټولنه یې روزي


سیدهمایون شاه عالمی
دانۀ وفا و حیا


هموطن
یک زبان با سه نام


حقــــــــ(شـــمس الحـــق)ـــــــانی
زهـر افعـی


احمد سعیدی
امریکا تا چند دهه دیگر افغانستان را ترک نخواهد کرد 


میر عبدالواحد سادات
جنگ در افغانستان نه قومی است و نه اسلامی


استاد صباح
شوراي ملي وارگ رياست جمهوري محلي قانون شکني وچپاولگري


پوهندوی دوکتور سیدحسام مل
شواهد جد ید درمورد جنگ در افغانستان


محمدامین فروتن
فراعنه های دروغگو ومرشدان خود خواه


عبدالو کیل کوچی
بیاد همسنگر دادخواه زنده نام داود شبرنگ


الحاج عبدالواحد سیدی
چرا در پهلوی ادیان مذاهب ایجاد شد_نتیجه


محمد انور ولید
دډېورنډ ناسورزخم ،اود کورنيواوبهرنيولوبغاړوغونډې


خوشه چین
عیاران کاشف


الحاج عبدالواحد سیدی
پیکار شاهان کابل با حکمرانان  ولایات شمال یا ترکستان خورد


عبدالرووف لیوال
ترس


فارو
:  آمادگی شرایط رسیدگی به قضایای جنایات علیه  جرایم جنگی در افغانستان  


دوازدهمین جشنواره نقاشی با اشتراک نقاش افعان استاد زمر برگزار گردید

 


 

پنجشنبه ۲ میزان ۱۳۹۶ خورشیدی برابر با ۲۳ نومبر ۲۰۱۷ میلادی

 

آمریکا با بررسی جنایات جنگی‌اش در افغانستان مخالفت کرد

در حالی که دادستان کل دادگاه بین‌المللی لاهه برای بررسی جنایت‌های جنگی نظامیان آمریکایی در افغانستان تلاش می‌کند، آمریکا با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرده که با دخالت دادگاه جهانی در بررسی جنایات جنگی در افغانستان مخالف است.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، در حالی که دادگاه بین‌المللی لاهه برای آغاز تحقیقات درباره جنایات جنگی نظامیان آمریکایی در افغانستان تلاش دارد اما آمریکا با این بهانه که تحقیقات دادگاه لاهه از نظامیان آمریکایی غیرمنصفانه خواهد بود با دخالت دادگاه لاهه در افغانستان مخالفت کرده است

دو روز پیش «فاتو بنسودا» دادستان کل دادگاه بین‌المللی لاهه اعلام کرده بود که شواهدی از ارتکاب احتمالی جنایات جنگی از سوی نظامیان آمریکایی، نیروهای امنیتی افغان و مخالفان مسلح در افغانستان وجود دارد.

بنسودا از هیئت قضایی این دادگاه خواسته بود تا مجوز آغاز تحقیقات درباره جنایات جنگی صورت گرفته در افغانستان را صادر کند تا به جنایات جنگی احتمالی در این کشور رسیدگی شود.

وزارت خارجه آمریکا در واکنش به این موضوع با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرده است که آغاز تحقیقات دادگاه لاهه در افغانستان به برقراری ثبات و امنیت در این کشور کمکی نمی‌کند.

در ادامه این بیانیه‌ تاکید شده است که تحقیقات دادگاه لاهه از نظامیان آمریکایی غیرمنصفانه خواهد بود و آمریکا با مداخله دادگاه بین‌المللی لاهه برای رسیدگی به جنایات جنگی احتمالی در افغانستان مخالف است.

«مایک اندروز» سخنگوی وزارت دفاع آمریکا نیز در واکنش به مداخله دادگاه بین‌المللی در جنگ افغانستان اعلام کرد که به تحقیقات دادگاه لاهه درباره نظامیان آمریکا نیازی نیست.

از سوی دیگر، کمیسیون حقوق بشر افغانستان از آغاز تحقیقات احتمالی دادگاه بین‌المللی لاهه در رسیدگی به جنایات جنگی در این کشور استقبال کرده است.

کمیسیون حقوق بشر افغانستان معتقد است که مداخله دادگاه لاهه در جنگ افغانستان می‌تواند به "فرهنگ معافیت" در این کشور پایان بدهد.

این در حالی است که نظامیان آمریکایی در افغانستان بر اساس پیمان امنیتی از مصونیت قضایی برخوردارند و به نهادهای قضایی در این کشور پاسخگو نیستند.

آمریکایی‌ها در واکنش به کشتار غیرنظامیان افغان صرفا به گفتن "اشتباه شد" اکتفا می‌کنند.

 

ایالات متحده امریکا و آیندۀ افغانستان

خبرگزاری حمهور : استراتیژی ترامپ تنها بر محور پایان جنگ در افغانستان نمیچرخد که رهبران افغان ناسنجیده از آن استقبال کردند، بلکه محور استراتیژی ترامپ بر مهارِ چین-که برخیها تاکنون در افغانستان به این نتیجه نرسیدهاند- میچرخد. این مسئله باعث شده است که تأکید بر روابطِ نزدیک با هندوستان و نیز زیر فشار قراردادن پاکستان بینجامد.

نهادهای رسمی، روزنامهها و مراکز سیاسی-فکری غرب همواره بر نقش امریکا و ناتو در بحران افغانستان و نیز پهلویهای آن پرداختهاند. تنها چیزی که کمتر به آن پرداخته شده آیندۀ افغانستان است که امریکا سرانجام از این کشور چه میخواهد و با حضورِ بدون قیدوشرط آیندۀ افغانستان به کجا خواهد انجامید؟
تداوم جنگ و گستردگی بحران از یک
سو و نیز دخیل بودن قدرتهای منطقه و جهان از سوی دیگر، پیچیدگی این بحران را بیشتر ساخته که برای بسیاری ابهام و سردرگمی را بوجود آورده است. چنین وضعیت و نیز دشواریهای ناشی از آن هرچیز را برای مردم به بحران مبدل کرده است. بیکاری، فقر، فساد، تجاوز و غیرِ قابل تحمل اینکه ناامنی و جنگ روزانه دهها تن را قربانی میگیرد.
کشورهای اروپایی-بویژه انگلستان، فرانسه و آلمان- و نیز کشورهای عربی از جمله عربستان، امارات، قطر، سازمان ملل و ترکیه بارها و بارها در بحران کنونی افغانستان دخیل ساخته شده
اند، ولی هیچکدام کاری نکردهاند که گفته شود نقش آن‌ها میتواند آیندۀ روشنی را ترسیم نماید. در افغانستان تاکنون دولت و شورای عالی صلح هیچ تأثیری بر جلوگیری و حتی در کاهش این بحران نداشته اند.
در این اواخر روسیه، چین و ایران در تلاش اند تا یکجا با پاکستان به این بحران راه حلی را دریابند. در مقابل امریکا با اعلام استراتیژی جنوب آسیا بر نقش هندوستان در افغانستان تأکیده نموده است. در واقع شانزده سال حضور امریکا و ناتو ظاهراً برای ریشه کن سازی گروه
های طالب، شبکه حقانی و پس از 2014 داعش بوده است که کشورهای روسیه و چین هم ظاهراً برای یک طرفه نمودن این بحران بویژه وحشیگریهای داعش دست وآستین بر زدهاند. با توجه به این، چرا و چگونه دخالتِ نظامی، سیاسی، اقتصادی و استخباراتی این همه قدرتهای بزرگ و کوچک تاکنون نتوانسته بر پایان این بحران و حداقل آیندۀ روشن آن تعریفی ارائه نماید؟
قضیه به این سادگی به پیش نمی
رود؛ از اهداف پنهانِ استراتیژی جنوب آسیایی ترامپ معلوم است که امریکا تلاش دارد کشورهای بزرگ منطقه، از جمله روسیه، چین و ایران را در بحران افغانستان مستقیماً دخیل سازد. این مسئله آیندۀ بحران افغانستان را از هر زمانی دیگر پیچیدهتر میسازد. علاوه بر آن در استراتیژی ترامپ اهداف پنهان دیگری هم وجود دارد که آن نقش بیشتر هند است. پاکستان اما بیشتر از هر زمان دیگر بر نقش هندوستان در افغانستان نگران میباشد.
چه نیازی وجود داشت که امریکا در چنین شرایط برای هندوستان در بحران افغانستان نقشِ بیشتری را قائل شود، درحالی
که هند هیچگونه نقش مؤثری را که بتواند به بحران کنونی پایان دهد در اختیار ندارد مگر اینکه به برخی همکاریهای اقتصادی دست یازد، این درحالیست که بحران افغانستان تنها بحران اقتصادی نیست، بلکه این کشور در دامان جنگِ تمام عیار میسوزد؟
استراتیژی ترامپ تنها بر محور پایان جنگ در افغانستان نمی
چرخد که رهبران افغان ناسنجیده از آن استقبال کردند، بلکه محور استراتیژی ترامپ بر مهارِ چین-که برخیها تاکنون در افغانستان به این نتیجه نرسیدهاند- میچرخد. این مسئله باعث شده است که تأکید بر روابطِ نزدیک با هندوستان و نیز زیر فشار قراردادن پاکستان بینجامد.
این واقعیت را می
توان از استراتیژی، برنامههای سیاسی و نیزگفتههای مقامات بلندپایهی امریکا پی برد. چنانچه"جان مک‏کین"سناتور کارکشته و تأثیرگذار امریکا چندی قبل صراحتاً بیان داشت: «ما باید به آنان(پاکستانیها) بگوییم که شما باید یک گزینه را در پیش گیرید. نفوذ چین در حال افزایش است، این یک چالش بسیار سخت است که ما با آنها روبرو هستیم. ما باید هرکاری را انجام بدهیم و برای پاکستانیها بگوییم که ببینید به ما کمک کنید یا ما مجبور هستیم رابطه مان را با شما تغییر دهیم.»
اما نقش کشورهای عربی، ترکیه و سازمان ملل بر محور آن
چه میچرخد که امریکا هر زمانی که خواست از گزینههای فوق استفاده مینماید؛ آنچه که هر یکی از کشورهای عربستان، امارات، قطر، ترکیه و سازمان ملل در زمان مشخص نقش خود را بازی نمودهاند. در این میان کشورهای اروپایی نقش و تأثیرگذاری خود را دارند، ولی به اندازۀ نیست که امریکا در بحران افغانستان نقشهسازی مینماید.روسیه و چین اما تاکنون بگونۀ یکنواخت در برابر استراتیژی امریکا ایستادهاند.
در شانزده سالِ گذشته تنها چیزی که می
توان از استراتیژی سه رئیس جمهور پیشین امریکا به شمول دونالد ترامپ پیدا نمود، تداوم و دنبال نمودن جنگ است. چنانکه جورج بوش با ارسال صدها نیروی نظامی جنگ را در افغانستان آغاز نمود، پس از آن اوباما با افزایش 120 هزار نیرو این جنگ را به اوجاش رسانید، ولی نتوانست-و یاهم نخواست- به طولانیترین جنگِ امریکا نقطۀ پایان گذارد؛ سرانجام دونالد ترامپ با اعلام استراتیژی جنوب آسیاییاشگفت: «پس از این در پی ملتسازی در افغانستان نیست، و تنها هدفش نابودی ترویستان[و جنگ] میباشد.» https://www.cfr.org/article/why-time-right-talk-taliban))
با توجه به این، در سطح کلان امریکا استراتیژی مهارِ چین را به پیش می
برد و اما در سطح کوچکترِ آن افغانستان در رقابت میان جنگ استخباراتی و گرمِ هند و پاکستان میسوزد. افغانستان ادعا دارد که پاکستان گروههای تروریستی را حمایت، تجهیز و به افغانستان ارسال مینماید، پاکستان اما با رد این اتهامات از نقش بیشتر برخی کشورها در افغانستان-که منظورش هندوستان است- نگرانی جدی دارد؛ چنانچه پاکستان ادعا دارد که هند از آزادیخواهان بلوچ در پاکستان پشتیبانی مینماید.
در واقع هردو ادعا درست به نظر می
رسد؛افغانستان از گروههای تشویش دارد که نظامیان پاکستانی به اهداف و پروژههای مختلف و از گذشتههای دور-حتا از زمان جهاد- تاکنون از آنهاحمایت مینماید.پاکستان اما شدیداً از حمایت آزادیخواهان بلوچ در قلمروش نگران است. بر اساس برخی از آمار در صورت آزادی بلوچستان از پاکستان، این منطقه بسانِ کشورهای عربستان و کویت نفت تولید خواهد نمود.
قدرت
های فوق همه یک طرفِ بحران افغانستان میباشند، اما در سوی دیگر گروههای مخالف جنگجو قراردارد که تاکنون برای گفتگو با داعش هیچگونه برنامهای اعلام نشده است، و اما طالبان افغان که شاخۀ حقانی را نیز رهبری مینماید در محافل غیر رسمی و حتا اعلامیههای رسمی از آمادگی برای گفتگو تمایل نشان دادهاند، جانب مقابل بویژه امریکا تاکنون تصمیم بر پایان جنگ و درگیری ندارد؛ روی همین بارها مقامات بلند پایهای امریکا بر هجوم نظامی تأکید میدارند.
چنان
چه بر مبنای استراتیژی جدید ترامپ بر نیروهای امریکایی اختیارات زیادی داده شده است، و در آخرین مورد جنرال نیکلسون از افزایش حملات هوایی و نیز استفاده از بمهای B52بر مواضع مخالفان خبر داده است؛مگر در ظاهر برای رسانهها از سرکوب شدید شورشیان توسط نیروهای افغان سخن میگوید، آنچه که با گذشتِ نزدیک به دو دهه دولت قادر نشده تا از انفجار، قتل و کشتار خونین در کابل بطور کلی جلوگیری نماید.
با توجه به این، آیا افغانستان برای امریکا جز پایگاه نظامی و میدان بازی سیاسی بیشتر از این اهمیت خواهد داشت؟ شواهد و واقعیت
ها در شانزده سالِ گذشته و نیز پیمان شکنیهای بین المللی امریکا نشان میدهد که افغانستان نزد امریکا هیچ اهمیتی بیشتر از آنچه که گفته شد ندارد. چنانچه در شانزده سال حضور امریکا و ناتو گروههای مخالف مسلح تاکنون بیشترین مناطق را در اختیار دارند.
براساس گفتۀ برخی از اعضای پارلمان و نیز اعلام شواهد از سوی برخی کشورهای منطقه، طیارت مشکوک در ولایات شمال همواره نشست و برخاست داشته است. هم
چنین حملات نظامی پاکستان از چندین سال بدینسو در جنوب افغانستان جریان دارد، اما دولت با حضور داشت امریکا و ناتو بارها به سازمان ملل شکایت مینماید؟! با گذشتِ نزدیک به دو دهه نیروهای نظامی و هوایی افغانستان از کمترین و پائینترین تجهیزات و امکانات نظامی برخوردار اند. چه چیز بیشتر از این میتواند آیندۀ نامعلوم با همپیمانِ یکطرفه و پیمان شکنِ جهانی را نشان دهد؟
دخیل بودن تعداد زیاد کشورها و نیز سازمان ملل و نهادهای جهانی در بحران افغانستان گستردگی بحران را نشان نمی
دهد، زیرا بحران افغانستان از داخل با گروههای طالب، شبکه حقانی و نیز تعداد محدود از نیروهای داعش که به گفتۀ روسها میشود آن را پروژه امریکایی نامید، پشتیبانی میشوند؛ و اما در سطح منطقه بدون شک پاکستان به عنوان همپیمان استراتیژیک امریکا از شانزده سالِ گذشته تاکنون از برخی گروهها حمایت مینماید.
پس آیا امریکا با این همه نظارت هوایی و زمینی نمی
تواند بر این دو گزینۀ داخلی و منطقهای فایق آید؟
به نظر می
رسد که امریکا فراتر از این سرگرم دنبال نمودن استراتیژی مهارِ چین است، از همینرو در همسایگیاش هند از هر لحاظ میتواند در این استراتیژی برای امریکا مؤثر واقع شود. چنانچه چین از لحاظ پیشرفت و توسعۀ اقتصادی و نیز افزایش بودجه نظامی پس از امریکا بیشترین توانمندی جهانی را داراست. از همینرو امریکا حتا میخواهد این کشور را علاوه بر روسیه بگونۀ در بحران افغانستان دخیل سازدکه دیدگاه جهانیاش معطوف به بحرانِ هممرز با منطقه بحرانی ترکستان شرقی گردد. افغانستان اما نقش بیشتر از پایگاه نظامی و میدان بازی سیاسی را ندارد، و اما حاکمان آن به غلامانی میماند که روزی اربابش به بهای ناچیز آنها را ترک خواهد نمود؛ آنچه که برخیها حتا آن را به "قطی پیپسی" تشبیه کردهاند؛ و این تجربهایست عبرت انگیز برای صاحبان خرد.

 

با وجود پایان داعش، توطئه ادامه خواهد داشت

روزنامه انصارچاپ افغانستان روز چهارشنبه به موضوع اعلام پایان داعش پرداخت و نوشت ؛ نباید تصور شود با پایان داعش، مشکلات سوریه و عراق تمام شده ؛ گروه‌های مقاومت که داعش را شکست دادند، باید در مقابل دسیسه‌های ادامه دار غرب و بعضی کشورهای منطقه همچنان ایستادگی کنند.

به گزارش ایرنا، این روزنامه در سر مقاله خود ادامه داده است که گروه های مقاومت باید ایستادگی کنند تا ملت‌هـای مسلمان سوریه وعراق به ثبات ملی لازم دست یافته و دولت‌های آنها توانایی دفاع همه جانبه در مقابل توطئه‌های شوم امنیتی، نظامی و سیاسی دشمنانشان را بیابند.
انصار نوشت که کار گروه تروریستی داعش در عراق و سوریه به پایان رسید و این گروه پس از نزدیک به 5 سال از اعلام خلافت خودخوانده در شهر رقه سوریه، دیگر پایگاهی در هر دو کشور عراق و سوریه ندارد.
این روزنامه ادامه می دهد که با آزادسازی شهر ابوکمال سوریه از اشغال داعش آخرین میخ‌ بر تابوت شبکه دولتی داعش کوبیده شد، هر چند این گروه همچنین می تواند با هسته‌های پراکنده خود در مناطق مختلف دنیا از جمله در خاورمیانه و اروپا حملات تروریستی ترتیب دهد .
به نوشته انصار مهمترین نکته آن است که دیگر با مضمحل شدن موجودیت «دولت تروریستی داعش » این گروه قلمرو خاصی در منطقه ندارد.
سرمقاله این روزنامه افزوده است که در تاریخچه داعش نوشته خواهد شد که مبارزه با آنها طیسه سال آخر از هوا و زمین جریان یافت و این گروه که شهرهایی در سوریه و عراق را به اشغال خود در آورده بود ؛ سنگر به سنگر مجبور به عقب نشینی از مواضع خود شد.
انصار ادامه داده است که دولت روسیه در دو سال گذشته با حملات هوایی و موشکی مواضع داعش را در سوریه بمباران کرد و در تضعیف این گروه تروریستی نقش مهمی ایفا کرده است.
روزنامه انصار ، جنگ زمینی را بخش مهمتری در مبارزه با داعش دانست که در آن نیروهای ارتش و مردمی کشورهای سوریه و عراق نقش اصلی را ایفا کردند.
این روزنامه افزود که ارتش و حشد الشعبی عراق و نیروهای دولتی سوریه، نیروهای حزب الله لبنان و لشگر فاطمیون بودند که با تروریست‌های داعش جنگیدند و باعث نابودی این گروه تروریستی شدند.
در سرمقاله آمده است در حال حاضر که گروه داعش در عراق و سوریه شکست خورده است، توطئه‌ها علیه ملت‌های سوریه و عراق ادامه دارد .
انصار نوشت که دومین سفر بشار اسد رئیس جمهوری سوریه به روسیه همزمان با اعلام شکست داعش در سوریه و دیدار او با ولادیمیر پوتین در شهر بندری سوچی و تاکید دو رهبر بر ضرورت انتقال از دوره مبارزه نظامی با تروریست‌هـا بحث و تبادل نظر صورت گرفت.
این روزنامه ادامه داد که به دوره راه حل سیاسی برای حل بحران سوریه، با وجودی که روی کاغذ و در ژست‌هـای دیپلماتیک، امیدوار‌کننده به نظر می رسد اما بدون تردید اسد در 6 سال گذشته دوست و دشمن حکومت خود را در سوریه به خوبی شناخته و دیگر به گروه‌هـای مخالف مسلح تحت حمایت غرب و برخی اعراب هیچ اعتمادی ندارد.
انصار نوشته، اسد بعید است که راضی شود از کیک قدرت حکمرانی خود بر سوریه ذره‌ای هم به مخالفان خود بدهد و به خوبی می داند اگر دست حمایت‌هـای گروه مقاومت نبود امروز در جایگاه ریاست جمهوری سوریه قرار نداشت و شاید همچون لویی شانزدهم - پادشاه فرانسه در دوران انقلاب فرانسه - خود و همسر و یا حتی فرزندانش به دست مخالفان مسلح اعدام می شدند و یا این که در گوشه ‌ای از دنیا در تبعید زندگی می کردند.
انصار این گونه تحلیل کرده است که اسد می داند که همه کشورهای عربی منطقه در کنار ترکیه و بسیاری از کشورهای اروپایی و امریکا از جان و دل و با تمام قوت برای خلع او از قدرت به صحنه آمدند و با تسلیح مخالفان و اعزام هزاران مخالف مسلح و تروریست به داخل خاک سوریه تلاش داشتند که او را از قدرت به زیر آورند که نتوانستند .
به نوشته این روزنامه این تنها حمایت‌ های جمهوری اسلامی ایران و حزب الله در کنار ارتش روسیه بود که مانع عملی شدن این خواسته شد.
این روزنامه نوشت که بنا بر این شرایط کنونی ؛ اسد دلیلی برای امتیاز دادن به طرف‌هـای مقابل خود در سوریه نمی بیند مگر اینکه با صلاح روس‌هـا و در معامله ‌ای که شاید در آینده بین واشینگتن و مسکو صورت بگیرد او مجبور شود به داد وستد دیپلماتیک از موضع خود عقب بنشیند.
انصار درباره عراق نیز نوشت که داعش از شهرهای عراق بیرون رفت اما این کشور هنوز یک کشور باثبات و آرام محسوب نمی شود و حتی از نظر بسیاری از ناظران آبستن تنش‌هـای جدید به ویژه در رابطه با دولت مرکزی و اقلیم شمال عراق است.
در این نوشته آمده است که با وجود مساله همه پرسی جدایی اقلیم شمال از عراق در شرایط کنونی با عقب نشینی نسبی سیاستمداران کرد و دولت اربیل به نفع دولت مرکزی بغداد رفع و رجوع شد اما این مساله و بحران در ماه‌هـا و سال‌هـای آتی به طورعمیقی بر ثبات سیاسی در عراق سایه افکن خواهد شد.
انصار تحلیل کرده است که رابطه اقلیم کردستان و دولت مرکزی عراق آبستن تنش‌هـای جدی است و با افزایش دخالت غربی‌هـا در این بحران آتش تنش آن ممکن است به وسعت گسترده تری برسد.
نتیجه گیری این روزنامه این گونه انجام شده است که تا ملت‌های مسلمان سوریه و عراق به ثبات ملی دست یابند و دولت‌هـای آنها توانایی دفاع در مقابل توطئه‌هـای شوم امنیتی نظامی و سیاسی دشمنان شان را داشته باشند آنها باید بیدار باشند و با دسیسه ها مقابله کنند.

 

مقصد بعدی تروریست‌های داعش کجاست؟

مشرق :  با توجه به بسته شدن پرونده گروه تروریستی داعش در عراق و سوریه، کشورهای حامی داعش به دنبال مقصد مناسب برای انتقال تروریست‌ها هستند؛ در این بین افغانستان گزینه مناسبی برای غربی‌ها محسوب می‌شود. با توجه به بسته شدن پرونده گروه تروریستی داعش در عراق و سوریه و با توجه به اینکه کشورهای غربی و آمریکایی همچنان به دنبال بهره‌برداری از تروریست های این گروه هستند، از مدت‌ها پیش بحث جستجوی مناطق جدید برای ادامه فعالیت‌های جنایت‌کارانه داعش مطرح شده است.
روند مبارزات در سوریه و عراق در حالی دنبال می‌شود که بسیاری از تحلیلگران معتقدند ریشه کن شدن داعش نیازمند فعالیت‌های اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی فراگیر در کنار مبارزات نظامی است تا علاوه بر نابودی شاکله این گروه تروریستی ، فرهنگ تروریستی و تکفیری داعش نیز به بن بست برسد، ایجاد چنین سیستمی نیازمند همکاری مشترک جهانی و همسویی کامل کشورهای منطقه است که در حال حاضر چنین رویکردی قابل مشاهده نیست
.
سیگنال‌های موجود نشان می‌دهد که با پایان گرفتن فعالیت‌های داعش در عراق و سوریه ، افغانستان به ‌عنوان خاستگاه اصلی گسترش تروریسم داعشی در منطقه انتخاب شده است
. در این رابطه زلمای خلیل زاد سفیر سابق آمریکا در کابل اعلام کرد که داعش در صدد کنترل بر مناطق زیادی از افغانستان است که در شرایط کنونی تحت نفوذ دولت مرکزی قرار ندارد.
مواضع شخصیت‌های افغان در مورد همکاری آمریکا با داعش
روشن شدن سیاست جدید آمریکا در قبال افغانستان خشم بسیاری از مقامات این کشور را برانگیخته است
. حامد کرزی رئیس‌جمهور سابق افغانستان در سخنانی در چهاردهمین دوره کنفرانس بین المللی والدای در شهر سوچی روسیه گفت که سیاست آمریکا در افغانستان ناموفق است و باعث بروز افراط‌گرایی و رادیکالیسم در این کشور می‌شود. وی افزود که داعش در افغانستان زیر نظر آمریکایی‌ها با تسلط کامل آنها بر فضای شرقی این کشور پدید آمده است.
اظهارات کرزی بعد از آن مطرح شد که 43 نظامی افغان در حمله انتحاری به پایگاه نظامی در شهر قندهار که جنبش طالبان مسئولیت آن را برعهده گرفت ، کشته شدند
.
تعدادی از اعضای پارلمان و مجلس سنای افغانستان نیز با انتقاد از معیارهای دوگانه آمریکا در برخورد با تروریسم می گویند در شرایطی که نیروهای آمریکایی حملات نظامی بر ضد طالبان در مناطق
شمالی افغانستان انجام می‌دهند، اما به رهبران داعش اجازه تحرک آزادانه و اجرای عملیات تروریستی خود در این مناطق را می‌دهند.
عبدالله قرلق نماینده ایالت قندوز در مجلس سنای افغانستان در این رابطه گفت که نیروهای آمریکایی هر از چند گاهی عناصر طالبان را هدف قرار می‌دهند ، اما در عین حال از تحرکات عناصر داعش چشم‌پوشی کرده و به آنها اجازه اجرای عملیات تروریستی در این ایالت و مناطق دیگر در
شمال افغانستان از جمله قوش تپه و درزاب در ایالت جوزجان را می دهند.
پیش از این نیز تعدادی از نمایندگان ایالت‌های شرقی افغانستان در مجلس سنای این کشور و از جمله نماینده ایالت ننگرهار، آمریکا را به حمایت از داعش برای انجام اقدامات تروریستی در این ایالت‌ها متهم کرده بودند
.
اعضای مجلس سنای افغانستان همچنین اعلام کردند که نزدیکان ابوبکر البغدادی سرکرده گروه تروریستی داعش اخیراً به افغانستان منتقل شده است
. عبدالرحمن رحمانی نماینده ایالت برخی در مجلس می‌گوید که با وجود شایعاتی که در این رابطه مطرح شده ، اما هنوز بغدادی نمرده است. در همین راستا گرچه چندی پیش شهر الرقه به عنوان کانون استقرار تروریست های داعش و پایتخت خودخوانده داعش در سوریه به دست نیروهای کرد و ائتلاف آمریکایی افتاد، اما هیچ خبری از سرنوشت هیچ یک از سران ارشد داعش در جریان سقوط این شهر منتشر نشد.
«غلام جیلانی زواک» رئیس مرکز مطالعات استراتژیک افغانستان با انتقاد از سیاست دوگانه آمریکا در سرکوب طالبان و دادن آزادی مانور به داعش گفت، آمریکا نمی تواند از طالبان ضد چین و روسیه استفاده کند، بنابراین با تقویت داعش در صدد است که آنان را با کمک پاکستان به سمت مناطق نزدیک مرز چین و روسیه بفرستد
.
روسیه نیز چندین بار دولت آمریکا را به حمایت از داعش متهم کرده و اعلام کرده که بالگردهای آمریکایی تجهیزات جنگی و لوجستیک برای این گروه تروریستی در افغانستان جابجا می کنند
.
افزایش دامنه اقدامات تروریستی در افغانستان
در راستای همین طرح و برنامه ها است که میزان خشونت و عملیات تروریستی طی هفته های اخیر در افغانستان بالا گرفته است
. ماه گذشته برای مردم افغانستان ماه خونینی بود و حدود 200 نفر در حملات علیه نظامیان و مردم شیعه و سنی کشته شدند. درتازه‌ترین مورد، دست‌کم ۱۵ دانشجوی آکادمی نظامی در کابل جانشان را از دست دادند. جمعه دو هفته پیش هم در دو مسجد شیعی و سنی در کابل و غور، نزدیک به 80 نفر کشته و صدها تن دیگر زخمی شدند. داعش طی یک سال گذشته به 8 مسجد در افغانستان حمله کرده که دو بار از این حملات سهم مسجد امام زمان در کابل بوده است. در این 8 حمله بالغ بر 200 نفر جان خود را از دست داده اند.
در زیر به مجموعه ای از عملیات تروریستی بزرگ دو سال اخیر که زمزمه های حضور داعش در افغانستان مطرح شده، اشاره می کنیم
. طبعا این آمار جدا از صدها عملیات ریز و درشت دیگری است که جان هزاران نفر از مردم این کشور را گرفته است.
الف: 2016
- 1 فوریه 2016: انفجاری قوی در نزدیکی ساختمان مجلس نمایندگان در کابل رخ داد
. بر اساس گزارش رسانه ها یک تروریست در لباس پلیس قصد انجام عملیات انتحاری را داشت که توسط پلیس شناسایی شد، اما پیش از دستگیری خود را منفجر کرد که در نتیجه آن 20 نفر کشته و 29 نفر دیگر زخمی شدند.
- 19 آوریل 2016:‌ دو انفجار در مرکز کابل رخ داد که در نتیجه در این حملات تروریستی 64 تن کشته و 347 تن دیگر زخمی شدند
.
- در 21 نوامبر یک مسجد در جاده فیض محمد کاتب در دارالامان کابل مورد حمله تروریستی قرار گرفت که در آن 32 نفر کشته و بیش از 50 نفر زخمی شدند
..
- در 23 جولای سه بمب گذار انتحاری حملات انتحاری را انجام دادند که در نتیجه آن 80 نفر کشته و بیش از 231 نفر زخمی شدند
.
- در 5 سپتامبر دو بمب گذار انتحاری خود را در نزدیکی ساختمان وزارت دفاع در کابل منفجر کردند، که در نتیجه این حملات چندین مقام ارشد امنیتی از جمله زمان احمدزی معاون ریاست امنیت ملی کشته شدند
. در این حملات انتحاری 41 نفر کشته و 110 تن دیگر زخمی شدند.
- در روز 11 اکتبر سه تروریست انتحاری به زیارتگاه "سخی" حمله و به زائران شلیک کردند
. یکی از آنها نیز خود را در میان زائران منفجر کرد که در نتیجه این حمله 18 نفر شهید شدند.
- در شب 10 نوامبر تروریست های طالبان با استفاده از یک خودرو مین گذاری شده به کنسولگری آلمان در مزار شریف حمله کردند که در جریان آن شش نفر کشته و بیش از 120 نفر دیگر زخمی شدند
.
ب: 2017
- در روز 10 ژانویه چندین انفجار در برابر ساختمان مجلس نمایندگان در کابل رخ داد که در نتیجه این حملات تروریستی 51 قربانی شدند
.
- روز 8 مارس چهار تروریست داعشی با حمله به یک درمانگاه نظامی در نزدیکی سفارت آمریکا 49 نفر را کشته و 76 تن دیگر را زخمی کردند
.
- صبح روز سه شنبه 31 می در نزدیکی کاخ ریاست جمهوری و ساختمان سفارتخانه های خارجی یک انفجار قدرتمند رخ داد که در آن بیش از 150 نفر کشته و بیش از 300 نفر دیگر زخمی شدند
.
- در 24 جولای یک بمب گذار انتحاری با منفجر کردن خود در نزدیکی خانه محمد محقق معاون دوم ریاست اجرایی افغانستان 35 نفر را کشته و دست کم 42 نفر دیگر را زخمی نمود
.
- در 25 اگوست چندین تروریست داعشی به مسجد امام زمان در کابل یورش برده و با به شهادت رساندن نگهبانان این مسجد وارد ساختمان این مسجد شده و خود را منفجر دادند که در نتیجه این حمله بیش از 30 نفر شهید و بیش از 80 نفر دیگر زخمی شدند
.
- در 18 اکتوبر در منطقه میوند ولایت قندهار، طالبان با انفجار دو خودروی بمب گذاری شده در یک پایگاه نظامیان ارتش افغانستان یورش برده و خودروها را منفجر کردند که در نتیجه آن بیش از 43 نیروی نظامی دولت افغانستان به شهادت رسیدند
.
- 20 اکتبر حمله به دو مسجد شیعیان و اهل تسنن در شهر کابل و غور به شهادت حدود 80 نفر منجر شد
.
موج نفرت از آمریکا و داعش در افغانستان
تطابق بسیاری از اطلاعات موجود نشان از فعالیت مشترک داعش و نیروهای آمریکایی برای بی ثباتی در افغانستان خبر می دهد
. به همین علت است که ملت افغانستان و رهبران دینی و ملی این کشور ابدا به وعده‌های دولت آمریکا در زمینه مبارزه با تروریسم اعتماد ندارند و سیاست دوگانه این کشور در تعامل با این پرونده را محکوم می‌کنند.
علاوه بر اینکه آمریکا طی سال‌های گذشته به بهانه مبارزه با تروریسم و هدف قرار دادن مواضع طالبان در افغانستان به ویژه در
شمال این کشور بسیاری از شهروندان بی گناه افغان را با هواپیماهای بدون سرنوشین به خاک و خون کشیده و خسارت‌های زیادی در میان نیروهای نظامی و امنیتی افغانستان ایجاد کرده است.
طرح و برنامه های آمریکا در افغانستان و هوشیاری مردم این کشور باعث افزایش نفرت عمومی از آمریکایی ها شده و می تواند در آینده دامنه های جرقه ای را روشن کند که به چنبره نظامیان آمریکایی در این کشور پایان دهد
.آنچه که در این شرایط حساس از مسئولان افغانستان خواسته می شود، این است که با وحدت و هم دلی و ترجیح منافع ملی به تمایلات شخصی و حزبی، بیشترین پتانسیل خود را در مبارزه با گروه های تروریستی داعش و طالبان مورد استفاده قرار دهند و پس از نزدیک به دو دهه، در پیشبرد کشور به ساحل امنیت و آرامش سهیم باشند.
روحانیون تاثیرگذار دینی نیز می توانند با الهام از الگوی عراق در تشکیل الحشد الشعبی، ضمن فراخوان مردم برای عضویت در گروه های ملی و مستقل، علاوه بر مبارزه و ریشه کن کردن گروه های تروریستی، به مانع بزرگی در برابر حضور نظامی نیروهای آمریکا در منطقه تبدیل شوند
.

 

سفر«عبدالله عبدالله» به آمریکای شمالی و نگاهی به اهداف آن

ایرنا - «عبدالله عبدالله » رئیس اجرایی دولت وحدت ملی افغانستان چهارشنبه هفته قبل در رأس یک هیأت؛ برای ملاقات با مقامات آمریکا و شرکت در نشست امنیتی «هالیفاکس» در کانادا به آمریکای شمالی سفرکرد که شاید بتوان گفت نقطه ثقل آن با وجود تعدد دیدار با مقامات آن دو کشور به حضور در نشست هالیفاکس باشد.

مشاور امور رسانه ای عبدالله عبدالله برای بیان هدف سفر رئیس اجرایی دولت افغانستان به آمریکای شمالی از این کلمات بهره برده است « بیان دیدگاهها ، برنامه و ارایه تصویر متفاوت و شفاف از افغانستان» که شاید این چکیده ترین و روشن ترین کلمات برای بیان منظور پنهان و آشکار این سفر باشد.
هرچند «حشمت رادفر» تلاش کرده است در مقاله ای که در روزنامه 8 صبح روز چهارشنبه منتشر شد به ارایه تصویری جامع از سخنان عبدالله در سفرش به آمریکای شمالی ارایه کند اما از چرایی این سفر سخنی نگفته است.
دولت فعلی افغانستان از چند بعد با چالش های گوناگون و مرتبط دست و پنجه نرم می کند ؛ در داخل مشروعیت ساختاری آن دچار تشکیک قانونی است ؛ رابطه مجلس و دولت نامتعارف و گاه به شائبه های داد و ستد نزدیک می شود و افق صلح با طالبان نیز روشن نیست و در چنین اوضاعی و با وجود حضور 16 ساله آمریکا در افغانستان روند تولید مواد مخدر به عنوان مهمترین منبع درآمد گروههای تروریستی رو به افزایش است و امنیت کشور متزلزل و بر اثر افشای مکرر فسادهای مالی ؛ اداری کمک های مالی بین المللی که رگ حیات بودجه این دولت است با خطر قطع شدن روبرو است.
بعد از اعلام راهبرد جدید نظامی آمریکا برای افغانستان و جنوب آسیا که اواخر مرداد ماه سال جاری رو نمایی شد؛ مقامات دولتی افغانستان امید داشتند که با توجه به حالت تهاجمی که آمریکا در ظاهر برای توبیخ پاکستان بابت آن چه که حمایت و پناه دادن به گروههای طالبان عنوان می کرد هر چه زودتر شاهد تسریع روند گفت و گوهای صلح باشند.
اما تاکنون چنین نمایی در عرصه سیاسی دیده نشده است و بر عکس حملات انتحاری و جنگ و گریز افزایش یافته و حتی با وجود برگزاری نشست چهار جانبه درعمان که بعد از یک سال وقفه با حضور نمایندگان چین ، پاکستان ، افغانستان و آمریکا در 24 مهر ماه امسال انجام شد وصع بهتر نشد تا جایی که عبدالله در جریان همین سفرش در نیویورک گفت که هنوز تغییر در رفتار پاکستان در حمایت از تروریست ها مشاهده نمی شود.
از طرف دیگر تا انتحابات مجلس و ریاست جمهوری که طبق برنامه باید در بهار 1398 و تیر ماه 1397 خورشیدی برگزار شود زمان زیادی نمانده است و با وجود محدودیت زمانی اغلب فعالان سیاسی و حتی اعضای کمیسیون مستقل انتخابات به علت کامل نشدن زیرساخت های لازم برای برگزاری انتخابات ؛ وقوع این پدیده سیاسی را در موعدد مقرر ناممکن و یا حداقل صحت و شفافیت آن را مورد تردید قرار می دهند و دولتمردان را متهم به مهندسی انتخابات و زمینه سازی برای تقلب می کنند.
این دورنمای انتخاباتی در عمل موجب دو چندان شدن فشار رقبای سیاسی بر دولت مردان شده است و مردم زخم خورده از حملات تروریستی و نگران از تامین امنیت خویش برای اعتماد به حاکمیت در کشورشان ثابت نظر و همراه به نظر نمی رسند.
این تصویر نچندان کامل و جامع از وضعیت افغانستان ؛ می تواند ابعادی از دلیل چرایی تحرکات سیاسی و دیپلماتیک دولت وحدت ملی را توضیح دهد.
عبدالله عبدالله اگر چه در سفر پنج روزه خود به آمریکا با «مایک پنس» معاون رئیس جمهوری، «مک ماستر» مشاور امنیت ملی، «جیمزمتیس» وزیر دفاع و شماری دیگری از اعضای مجلس سنای آمریکا دیدارکرد و بنا به گزارش های منتشر شده پیرامون تطبیق برنامه های دولت وحدت ملی افغانستان با راهبرد جدید آمریکا مذاکره کرد اما وقتی می گوید که خروج زود هنگام نیروهای خارجی در سال 2014 باعث ماندگاری بیشتر طالبان شد ؛ به این نکته اشاره دارد که آن سال های طولانی حضور ناتو ثمر نداشت و امروز افغانستان حضوری موثر و جدی طلب می کند.
دولتمردان افغانستان تاکید دارند که کشور و ملت شان قربانیان تروریست بین المللی و در حال جنگ با خطر جهانی معرفی کنند و از این گذر طبیعی است که جامعه بین المللی باید در هزینه این جنگ که سودش نصیب همه جهان می شود مشارکت داشته باشد.
شاید صحبت مایک پنس در دیدار با عبدالله که با شجاع خواند نیروهای افغان از قهرمانی و جان فشانی ها این نیروها در نبرد با تروریسم قدردانی کرد؛ مهر تاییدی باشد بر این چهره ای که دولتمردان افغانستان در مورد سرباز خط مقدم جنگ جهانی علیه تروریست از خود نشان می دهند.
وقتی عبدالله در دیدار با وزیردفاع و مشاور امنیت ملی آمریکا گفت که تاکنون تغییر رویکردی از پاکستان در رابطه با تروریسم و پایگاه های امن آنها مشاهده نشده است درواقع از جیمز متیس خواسته اقدام جدی در برابر پاکستان نشان دهد ؛ البته آمریکا تاکنون هرگز وارد تهدید عملی نسبت به پاکستان نشده است و اگر تهدید های کلامی را نادیده بگیریم می توان گفت پاکستان را تنها با افزایش میدان بازی هندوستان در زمین افغانستان به عنوان رقیب سنتی و آن هم در چارچوب راهبردهای جدید خود تحریک سیاسی کرده است که کارشناسان بر مفید بوده این رویه برای افغانستان تردید جدی دارند .
عبدالله رئیس اجرایی دولت افغانستان شامگاه دوشنبه گذشته در نشست امنیتی هالیفاکس حضور یافت و در آن جلسه راهبرد آمریکا را برای کشورش ستود و نقطه قوت آن را پرداختن آشکار آن به موضوع پناهگا‌ههای تروریست‌ها برشمرد و ابراز امیدواری کرد این فشارها بر پاکستان بتواند به شکست کامل تروریست ها بینجامد.
انجمن امنیت بین المللی هالیفاکس  یک سازمان غیر انتفاعی مستقل محسوب می شود که مقر اصلی آن در واشنگتن است اما کانادا هزینه ها را تامین می کند.
این انجمن برای مقامات بین المللی و نظامی، کارشناسان علمی، نویسندگان و کارآفرینان محتوی برای تحلیل فراهم می کند و داده هایشان را در قالب نگاه کارشناسی مستقل عرضه می کند.
این انجمن امنیتی در سال 2011 میلادی تاسیس شد و تمرکزش بر امنیت بین المللی است و ماموریت خود را ایجاد همکاری راهبردی بیشتر در میان کشورهای دموکراتیک به منظور رفع چالش های جدی امنیتی در جهان عنوان کرده است.
با توجه به سخنرانی عبدالله در چنین نسشتی می توان حدس زد که دولتش تلاش دارد از مسیر توجیه کارشناسان پر نفوذ حاضر در چنین انجمنی و ترسیم وضعیت موجود افغانستان ؛ این پیام را به دولت های غربی برساند که هنوز لازم است به حمایت های خود ازافغانستان ادامه دهید.
چندی قبل سفیر اتحادیه اروپا درافغانستان ضمن انتقاد از وجود فساد در ساختار اداری این کشور تهدید کرد که اگر این وضع اصلاح نشود اجازه نخواهدداد پول مالیات دهندگان اروپایی که از روی سخاوت اهدا می کنند ، بیهود در افغانستان هزینه شود.
عبدالله در این نشست از گفته های رئیس جمهوری آمریکا حمایت کرد و گفت که ملت سازی وظیفه دولت افغانستان است و همچنین برنامه اصلاحات را در بخش غیر نظامی٬‌ استخدام کارمندان٬‌ در بخش نظامی و در انتخابات به صورت جدی دنبال می ‌کنیم.
او یکبار دیگر بر گفت و گو صلح با طالبان تاکید کرد و به این شکل پایبندی دولتش را بر راهکارهای صلح آمیز نشان داد و مسیر گفت وگو و راه حل سیاسی را همیشه باز خواند که این خود اعتباری در نظر کارشناسان غربی محسوب می شود.
عبدالله در دیدار دبیر کل سازمان ملل از پاکستان گله کرد و گزارشی واضح از وضعیت افغانستان به آنتونیو گوترِش داد و کمک دوباره جهانی را برای مبارزه با تروریست و مواد مخدر درخواست کرد.
دبیر کل سازمان ملل هم از حمایت این سازمان برای ثبات سیاسی در افغانستان و از اهمیت آن برای جامعه جهانی سخت گفت و بر برگزاری انتخابات تاکید کرد.
سفر عبدالله تمام شده و تازه به خانه رسیده و هنوز زود است که در مورد نتیجه این سفر صحبت شود اما چیزی که می توان گفت این نکته است که دولت وحدت ملی به مقداری زمان، کمی پول و حجم زیادی اعتماد ملی نیاز دارد تا بتواند بدون تکرار رخدادهای خونین گذشته ملت و کشورش را به مسیر مردم سالاری هدایت و زمینه را برای جلب مشارکت سیاسی همه طرف های داخلی به منظور پذیرش وزن کشی مسالمت آمیز در فرآیندهای مردم سالارانه فراهم کند تا شاید حرکت به سمت پیشرفت در این کشور ثروتمند و محروم فراهم شود.
اما این کار ساده نیست؛ بهبود اعتماد ملی به ارتقای امنیت بند است، امنیت خود تابع مشارکت عمومی و حمایت جهانی و خلع سلاح مخالفان و این خود نیازمند اعتبار است و در حال حاضر اعتبار وابسته به کمک خارجی هاست و این کمک خود مشروط به اعتماد و امینت شده است.

 

تولید موادمخدر امسال در افغانستان به 9 هزار تن می رسد

اسدالله هادی نژاد با حضور در استودیوی شبکه یک سیما افزود: امسال سطح زیرکشت موادمخدر در افغانستان افزایش پیدا کرده و به علت افزایش بارندگی ها میزان برداشت نیز رشد داشته است.
وی گفت: افغانستان 90 درصد تولید تریاک جهان را به عهده دارد و تا زمانی که تصمیم جدی در افغانستان گرفته نشود و کشورهای عضو کمک نکنند همچنان شاهد افزایش کشت موادمخدر در افغانستان خواهیم بود.
هادی نژاد افزود: هم اکنون یک هکتار کشت موادمخدر 30 تا 40 میلیون تومان برای کشاورز درآمد دارد که اگر این محصول به بازار مصرف برسد هر یک کیلو تریاک صد برابر این قیمت ارزش پیدا می کند.
وی گفت: به بیان دیگر تریاک سرمزرعه 170 تا 200 دلار است و اگر بتواند آن را به بازارهای مقصد از جمله هلند، روسیه و کشورهای اروپایی انتقال دهند قیمت 100 برابر می شود.
معاون مقابله با عرضه و امور بین الملل ستاد مبارزه با موادمخدر ایران افزود: 30 درصد تولید افغانستان به سمت مرزهای ما می آید که در گذشته این میزان بسیار بیشتر بود.
هادی نژاد گفت: هم اکنون هزار و 20 کیلومتر کانال در مرزها ایجاد و 747 کیلومتر مانع و سیم خاردار و 100 کیلومتر دیوار بتنی ایجاد کرده ایم و تقریبا مرز ما با افغانستان مسدود است و امروز امکان انتقال موادمخدر به صورت کاروانی به جمهوری اسلامی وجود ندارد و این مواد هم اکنون از طریق پاکستان وارد دریای عمان و خلیج فارس می شود.

 

شخص مرموزی که احمد شاه مسعود او را تا مغز استخوان شناخته بود

یونس قانونی هرچند پست و مقام رسمی در حکومت وحدت ملی ندارد مگر مسئولیت ملی واسلامی خود را فراموش نمی کند و همه اعضای فامیل خود را فدای منافع وطن کرده است؛ بدین شرح:

1: یاسر قانونی پسرش به حیث سکرتر اول سفارت افغانستان در لندن.

2: مریم قانونی دختر قانونی و عروس بسم الله خان محمدی کارمند سفارت افغانستان در لندن.

3: راشد قانونی پسر یونس قانونی مشاور در شورای امنیت.

4: نجیب امان رئیس مبارزه با تروریزم وزارت داخله برادر یونس قانونی.

5: رییس تفتيش داخلی بنام شریفی برادر یونس قانونی.

6: معاون عملیاتی امنیتی پارلمان برادر یونس قانونی.

7: شکیب شریفی مشاور در وزارت مالیه برادر زاده یونس قانونی.

 

تجاوز جنسی ملاهای پاکستانی بر کودکان در مدارس دینی

آسوشیتد پرس با نشر گزارشی مدعی شده که شماری از کودکان در مدارس دینی پاکستان از سوی ملاهای این مدارس مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند.

به گزارش اسپوتنیک، تحقیقی آسوشیتد پرس که از ده‌ سال به این‌سو روی آن کار شده نشان می‌دهد که تجاوز جنسی ملاهای پاکستانی بر کودکان در مدارس دینی این کشور تبدیل به یک امر عادی شده، اما گزارش‌های منتشر شده و شکایات ثبت شده در این مورد بسیار اندک است.
این آژانس خبری مدعی شده که به دلیل قدرت مذهبی که ملاها در پاکستان دارند، کسی جرأت نمی‌کند در این مورد حرف بزند. گزارش تصریح کرده که حتی اگر پلیس از تجاوز جنسی مطلع شود یا رشوت می‌گیرد و یا از ترس هیچ اقدامی نمی‌کند.
در این گزارش آمده که در جریان ده سال گذشته 359 مورد تجاوز جنسی به کودکان از مدارس دینی پاکستان به پلیس اطلاع داده شده اما آمارهای واقعی چندین برابر این رقم است.
آسوشیتد پرس از قول یکی از مقامات بلندرتبه پاکستانی که نخواسته نامش فاش شود، گفته که تجاوز جنسی در مدارس دینی تبدیل به یک امر عادی شده و ملاها به نیروهای امنیتی پاکستان اجازه بازرسی مدارس را نمی‌دهند.
وی تصریح کرده که حتی اگر پلیس علیه ملاها اقدام کند، مورد اتهامات مذهبی قرار می‌گیرد. این مقام پاکستانی افزوده که نمی‌داند چهره اصلی این ملاها را چگونه افشا کند.
این گزارش از سوی سردارمحمد یوسف، وزیر امور مذهبی پاکستان رد شده و آن را اقدام ضد دینی خوانده است.

 

 


Copyright ©ariaye 2002_2017
استفاده از مطالب آريايی با ذکر ماخذ آزاد است

بالا
آرشيف * صفحة دری
بازگشت