بصیرهمت
از:روزنامه نیویارک تایمز
۲۶ – اگست - ۲۰۲۶
دونالد ترامپ
زوال محبوبیت نهاد های داخلی و رشد مقاومت ومخالفت رهبران جهان
عصر طلایی که بازگشت آقای ترامپ به قدرت را رقم زد، ممکن است رو به زوال باشد. رهبران جهان و نهادهای داخلی، حداقل در برخی موارد، تمایل کمتری به تسلیم شدن در برابر اراده آقای ترامپ نشان میدهند. رهبران اروپایی از پیوستن به جنگ او با ایران خودداری کردهاند. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، طرح غزه او را قاطعانه رد کرد. کشورهای عربی خلیج فارس او را مجبور کردند تا از طرحهای اخذ عوارض کشتیرانی در تنگه هرمز صرف نظر کند.دانشگاهها و شرکتهای حقوقی به جای امضای نهایی، دستورالعملهای او را رد میکنند. بازارهای اوراق قرضه علیه سیاستهای مالی او شورش میکنند.
مگر،هیچ یک از این موارد به این معنی نیست که آقای ترامپ را باید دست کم گرفت. اگرچه آمار نظرسنجیهای او در پایینترین حد تاریخی یا نزدیک به آن است، اما او همچنان مسلط ترین چهره روی کره زمین است، او میتواند با یک پست در رسانههای اجتماعی، شرایط گفتگوی جهانی را به دلخواه تغییر دهد و از اعمال قدرت به روشهایی که اسلافش انجام نمیدادند، هراسی ندارد.
او هنوز هم ممکن است کانادا و اسرائیل را از طریق زورِ شخصیت، تعرفهها یا سایر ابزارها به زانو درآورد. دیوان عالی کشور به او اجازه داده است تا از اختیارات اجرایی خود به هر شکلی که صلاح میداند استفاده کند، چه در دست گرفتن کنترل آژانسهای مستقل، ساخت سالن رقص مورد علاقهاش یا تلاش برای سرکوب رأیگیری پستی.
اما حتی در میان جمهوریخواهان، نشانههای نگرانکنندهای برای رئیس جمهور وجود دارد. اگرچه او با بسیج پایگاه مگا(شعار امریکا را دوباره نیرومند بسازیم) خود برای شکست دادن آنها در انتخابات مقدماتی حزب در سال جاری، چندین قانونگذار برجسته جمهوریخواه را که بیوفا میدانست، با موفقیت مجازات کرده است، اما رأیدهندگان جمهوریخواه در ۱۰رقابت نامزدی، از جمله شش مورد در ماه اگست ، نامزدهای مورد تأیید آقای ترامپ را رد کردهاند. نظرسنجیها نشان میدهد که حمایت از او در میان جمهوریخواهان رو به کاهش است.
نورم آیزن، وکیل سابق کاخ سفید اوباما و بنیانگذار گروهی به نام صندوق مدافعان دموکراسی، که چندین دعوای دادگاهی علیه آقای ترامپ داشته است، گفت: «من فکر میکنم هفتههای اخیر تا حدودی یک نقطه عطف بوده است. در داخل و خارج از کشور، نیروهای طرفدار دموکراسی و همه افراد دیگر با قدرت بسیار گستردهتری در مقابل او ایستادهاند.»
البته آقای ترامپ و مشاورانش این ارزیابی را رد میکنند و به توانایی مداوم او در شکلدهی به رویدادها اشاره میکنند. رئیس جمهور در مجموعهای از پستهای رسانههای اجتماعی در روزهای اخیر، اعتبار کاهش نرخ جرم و جنایت را به خود نسبت داده و اصرار داشته است که در حال پیروزی در جنگ با ایران است. او نظرسنجیهایی را که عدم محبوبیت او را نشان میدهند، رد کرده و داستانهای مربوط به شکستهای اولیه اخیر را نپذیرفته است.
او نوشت: «نظرسنجیهای واقعی فوقالعاده هستند و روحیه در کشور ما هرگز بالاتر از این نبوده است. ما در حال پیروزی در برابر همه، از جمله ایران هستیم که کشورش در مارپیچ مرگ اقتصادی و نظامی قرار دارد.»
نشانههایی وجود دارد که در خارج از کشور نیز اتفاق میافتد، حداقل در اروپا و تا حد کمتری در خاورمیانه. وقتی آقای ترامپ دوباره رئیس جمهور شد، متحدان ناتو در برابر فشارهای او سر تعظیم فرود آوردند و با افزایش هزینههای نظامی موافقت کردند. اما اکنون آنها در برابر خواستههای او در همه سطوح، از نخست وزیر ، اسپانیا تا نخست وزیر ایتالیا ، مقاومت بیشتری نشان میدهند. برای بسیاری از این رهبران اروپایی، ایستادگی در برابر او سیاست خوبی است. ما این را به وضوح در اسپانیا و همچنین در سایر نقاط اروپا میبینیم.
به نظر میرسید که این وضعیت مقابله با وی در اوایل سال تغییر کرد، زمانی که آقای ترامپ برای تصرف گرینلند، که بخشی از دانمارک و متحد ناتو است، تلاش کرد. آقای ترامپ حتی احتمال استفاده از قدرت نظامی برای تصرف این جزیره وسیع را مطرح کرد و احتمال جنگ ناتو با خود ناتورا افزایش داد. رهبران اروپایی به جای تلاش برای آرام کردن او، همانطور که در گذشته انجام داده بودند، با قدرت علیه آقای ترامپ صحبت کردند و برخی حتی تعداد کمی از نیروها را برای رزمایشهای نظامی به گرینلند فرستادند تا این موضوع را روشن کنند.
جرمی شاپیرو، مقام سابق وزارت امور خارجه که اکنون در شورای روابط خارجی اروپا فعالیت میکند، گفت: «گرینلند یک نقطه عطف بود، تا حدی به این دلیل که حملهای به حاکمیت خود اروپا بود و اروپاییها در آن زمان شروع به درک این موضوع کردند که هیچ پایانی برای طمعورزی ترامپ و خواستههای او وجود ندارد.»
رهبران اروپایی بار ها تاکید نموده اند که گفتن اینکه ما باید بیشتر برای دفاع هزینه کنیم یک چیز است، داشتن یک جنگ تجاری یک چیز است. اما یک متحد ناتو که با نیروی نظامی یک متحد دیگر ناتو را تهدید میکند، عبور از خط قرمز است.
با وجود همه اینها، رهبران اروپایی به دنبال درگیری با آقای ترامپ نیستند و به تعهد خود برای افزایش هزینههای نظامی پایبند بودهاند.چنانچه ،فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، ضمن انتقاد از جنگ ایران، به نیروهای آمریکایی اجازه میدهد از پایگاههای این کشور استفاده کنند.
درگیری با کانادا بخش زیادی از این در گیری با ترامپ را آشکار میکند. هر دو طرف در روزهای اخیر به تشدید تنشها ادامه دادهاند. آقای کارنی در سخنرانیای که اعلام کرد مذاکرات هفته گذشته را قطع کرده است، گفت که مدتها هشدار داده بود که «آمریکا در تلاش است تا ما را بشکند تا بتواند مالک ما شود، و من قول دادم که این هرگز اتفاق نخواهد افتاد.»
آقای ترامپ ،روز سهشنبه آقای کارنی را به عنوان «نخستوزیری ضعیف و ناکارآمد» محکوم کرد و تهدید کرد که نام دریاچه انتاریو را به دریاچه آمریکا تغییر خواهد داد، زیرا «ما انتظار نداریم دیگر تجارت زیادی با انتاریو داشته باشیم.»
کوش دسای، سخنگوی کاخ سفید، گفت که آقای ترامپ به کانادا پیشنهاد جذابی داده است. او در ایمیلی نوشت «با توجه به اینکه بخش زیادی از اقتصاد کانادا به صادرات به ایالات متحده - که اقتصادی بیش از ۱۲ برابر بزرگتر و جمعیتی هفت برابر بزرگتر دارد - وابسته است، موضع کانادا کمتر در مورد سرپیچی و بیشتر در مورد حماقت کوتاهمدت است.»
رهبران سراسر جهان نظارهگر هستند. این رهبران ،اکثراً اکنون معتقدند که عقبنشینی در برابر تجاوز یا توهینهای ترامپ، تنها مطالبات بیشتر وی را تشویق میکند. پایان
بالا
بازگشت