بصیرهمت

 

از:روزنامه گاردین

۲۸ - می - ۲۰۲۶

 

آمریکا که توسط ایران تحقیر شده، به دنبال ربودن  یک طعمه اسان تر است

حواستان به کوبا باشد

 

ماشین جنگی آمریکا نگاه خود را به کیوبا دوخته است. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه کوبایی-آمریکایی که مدت‌هاست آرزوی سقوط دولت کمونیستی این جزیره را دارد، هفته گذشته دوباره این موضوع را روشن نمود . او در حالی که ترجیح میداد تا توافقی در  مذاکره با کیوبا بدست اید،بدبینانه اظهار نمود که  شانس رسیدن به یک توافق «زیاد نیست».روزنامه نگار گاردین که به کیوبا سفر کرده میگوید:

 چند ماه پیش، من از نزدیک فاجعه ویرانی اقتصادی ناشی از دهه‌ها محاصره آمریکا ،بخصوص محاصره فلج‌کننده نفتی که توسط دونالد ترامپ از ماه جنوری تا کنون  اعمال شد ه را دیدم.

آمریکا اکنون رائول کاسترو، رئیس جمهور سابق این کشور را به توطئه برای کشتن اتباع آمریکایی، چهار فقره قتل و دو فقره انهدام هواپیما به دلیل سرنگونی دو هواپیما در سال ۱۹۹۶ متهم کرده است. شواهد به طور فزاینده‌ای به یک جهت اشاره دارند: همه اینها به طرز وحشتناکی یادآور کیفرخواست علیه نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا است که برای توجیه آدم‌ربایی او توسط نیروهای آمریکایی استفاده شد. در همین حال، دولت ترامپ در حال افشای اطلاعاتی است که ادعا می‌کند کیوبا بیش از ۳۰۰ پهپاد نظامی به دست آورده است که ظاهراً برای حمله به پایگاه ایالات متحده در خلیج گوانتانامو طراحی شده‌اند. این ادعا  که پس از چندین دهه روابط پرتنش با ایالات متحده، کیوبای به شدت تضعیف شده و ناتوان ، ناگهان حمله‌ای را علیه ابرقدرتی که تنها ۹۰ مایل از سواحل آن فاصله دارد، آغاز کند و انتقام سختی را به دنبال داشته باشد، به وضوح یک خیال‌پردازی است. این یک ادعا و اتهام پوچ علیه کیوبا است و مشابه همان ادعای بی بنیاد امریکا علیه عراق است که به بهانه داشتن «سلاح‌های کشتارجمعی» به عراق حمله نمود .

ترامپ، به سختی نیات خود را مخفی نگه می‌دارد. او در ماه مارچ اعلام کرد:

 «من معتقدم که من... افتخار تصرف کوبا را خواهم داشت»،که این هدف  یادآور همان استعمارگران اروپایی قرن نوزدهم است که آفریقا را پارچه ، پارچه  کردند. او برای اطمینان خاطر اضافه کرد: [من] فکر می‌کنم می‌توانم هر کاری که بخواهم انجام دهم .چند روز قبل قدیمی‌ترین ناو هواپیمابر نیروی دریایی امریکا  ظاهراً برای یک رزمایش دریایی وارد جزیره کارائیب شد.

 با «تحقیر» آمریکا توسط ایران، همانطور که صدراعظم آلمان، فریدریش مرتس، گفت، ممکن است فکر کنید که اشتهای ترامپ برای درگیری با ایران کاهش می‌یابد. اما شکست لزوماً قدرت‌های رو به زوال را مهار نمی‌کند. می‌تواند آنها را خطرناک‌ترسازد . ترامپ و تیمش مطمئناً خود را متقاعد کرده‌اند که فتح جزیره کارائیب که نزدیک به هفت دهه واشنگتن را به چالش کشیده است، می‌تواند شکست‌ها را جبران و هاله برتری نظامی ایالات متحده را احیا کند.

این در عمل به چه معناست؟ جنگ اقتصادی ایالات متحده که  به دنبال خرد کردن کوبایی‌ها بوده است و تا حد قابل توجهی به وضوح موفق شده است. شهروندان عادی که ژورنالیست گاردین  با آنها صحبت کرده خسته و مایوس بودند . یک راننده تاکسی - چنین اظهار نموده :

 قیمتی که برای بنزین پرداخت کرده از ۱.۲۰ دالر  در لیتر به ۸ دالر  افزایش یافته است. حقوق متوسط مزد  ماهانه در کیوبا حدود ۱۶ دلار است. برخی از شهروندان به روشنی می‌گفتند  که چه کسی مقصر است. مردی در خیابان اصلی خرید هاوانا با صراحت این را اظهر نمود : «دونالد ترامپ مقصر است ». برخی دیگر صرفاً می‌خواستند به هر شکلی  این کابوسباید  پایان یابد. یک راننده تاکسی چنین اظهار نموده : «کیوبایی‌ها با امید زنده‌اند. اما باید اتفاقی بیفتد، زیرا مردم دیگر نمی‌توانند تحمل کنند.» او نمی‌دانست که دولت را مقصر بداند یا تحریم ها  را، اما به این نتیجه رسیده بود  که سیاست‌های حاکماندولت مقصر اند .

بگفته دنیل مونترو، روزنامه‌نگار کوبایی: «غیرقابل انکار است که محبوبیت دولت در پایین‌ترین حد خود قرار دارد و هر چه شرایط بدتر باشد، مردم کمتر از دولت حمایت می‌کنند. از این نظر، تحریم‌ها موفق می‌شوند.» مطمئناً محاسبه ایالات متحده همین است: اینکه کوبایی‌ها آنقدر از یک کابوس اقتصادی غیرقابل تحمل و تحمیل شده از خارج خسته خواهند شد که به هر چیزی که نوید پایان دادن به آن را بدهد، تن خواهند داد.

کیوبا ،قطعاً توانایی‌های نظامی قابل مقایسه با ایران یا در واقع مزایای جغرافیایی آن را ندارد. اگر واشنگتن واقعاً می‌خواهد به جزیره‌ای با حدود ۱۱ میلیون نفر جمعیت که از نظر اقتصادی ویران شده است حمله کند و آن را اشغال کند، می‌تواند.البته  این بدان معنا نیست که جنگی در کار نخواهد بود. قابل توجه است که وقتی ایالات متحده درماه جنوری به کاراکاس حمله کرد، ۳۲ سرباز کوبایی در حین مقاومتدر دفاع ازمدورو  در ونزویلا  جان باختند. اگر سربازان کوبایی حاضر بودند این فداکاری را برای ونزوئلا انجام دهند، برای حاکمیت ملت خود چه خواهند نمود ؟

یک نقاش کیوبایی چنین اظهار نموده :

 کوبایی‌ها همیشه از خود دفاع کرده‌اند - با قمه، با چوب، این یک سنت کوبایی است که به قرن شانزدهم، به رهبر بومیان هاتوی که با مهاجمان اسپانیایی جنگید، برمی‌گردد. فکر نمی‌کنم هیچ آمریکایی بتواند  به اینجا بیاید و سعی کند اراده خود را تحمیل کند، زیرا تاریخ به آنها نشان داده است که نمی‌توانند.

شاید دونالد ترامپ لحظه «ماموریت انجام شد» خود را تضمین کند. اما این برای کوبا چه معنایی خواهد داشت؟ قبل از انقلاب ۱۹۵۹، این جزیره مستعمره مجازی همسایه خود ،امریکا، بود. راه‌آهن، تولید شکر، معادن و خدمات رفاهی آن تحت سلطه شرکت‌های آمریکایی بود. شکی نیست که ترامپ چه نقشه‌ای در سر دارد. چه کسی می‌تواند ویدیوی عجیب و غریب هوش مصنوعی از غزه را که او منتشر کرد فراموش کند، ویدیویی که ویرانه‌های آخرالزمانی را به یک مجتمع لوکس متشکل از قایق‌های تفریحی و آسمان‌خراش‌های برند ترامپ تبدیل می‌کند.پایان

 

 


 

 


بالا
 
بازگشت