پیام تسلیت
در سوگ زنده یاد عبدالخالق بقایی
روز وداع دیگر؛ روزی دیگر از کاروان رفتگان.
زندهیاد عبدالخالق بقایی، چراغی دیگر از جمع فرهنگیان و دولتمردان این مرز و بوم، پس از عمری تلاش و تعهد، فروخفت و جهان فانی را بدرود گفت.
او انسان بود؛ به تمام معنا. روشنفکری متعهد و از رجال برجسته که تمامی ایام زندگی پربارش را در مسیر خدمت به میهن سپری کرد.
به خاطر دارم، ماه اسد سال ۱۳۵۲ را پس از فراغت از دانشگاه (انجنیری) کابل و گذراندن دوره ی آموزشی (کورس احتیاط)، به وزارت فواید عامه، در بخش ریاست سرکها، راه یافتم. در آن روزگار، مرحوم بقایی مدیریت ذاتیه ی همان ریاست را بر عهده داشتند و به تایید و امضای ایشان بود که به شعبه ی مربوطه معرفی شدم.
زندهیاد بقایی از نخستین روز خدمت تا دم بازنشستگی، همهجا در وزارت فواید عامه، در بخشهای گوناگون، بیوقفه کار کردند و از یک کارمند ساده، پله به پله بالاآمده، تا آنجا که به ریاست دفتر وزارت رسیدند و منزلتی والا یافتند.
روزگار چه عجیب است. در جریان سالهای مهاجرت، تقدیر چنان خواست تا بار دیگر، اینبار در شهر یوتیبوری کشور سویدن، او را در کنار خود ببینیم و همشهری شویم.
در آن سالها نیز دست از قلم نکشیدند و با نوشتن مقالات علمی و تحلیلهای ژرف درباره ی مسائل افغانستان، در جراید برونمرزی، چراغ اندیشه را روشن نگاه داشتند.
از آن روز که نشرات «سایت آریایی» آغاز گشت، ایشان از نویسندگان و همکاران همیشگی ما بودند. حضورشان تنها به نوشتن خلاصه نمیشد؛ بل در تایپ و پیرایش مطالب نیز یار ما بودند و این همراهی، پیوسته و دایمی بود.
امروز، روزی است که حافظه ی فرهنگ معاصر این سرزمین، جای خالی این شخصیت والا را بیش از پیش احساس میکند؛ روزی که یکی دیگر از روشنفکران متعهد این ملت، چشمانش را بر این جهان فروبست.
ما درگذشت مرحوم بقایی را نه فقط به عنوان یک نویسنده و رجل دولتی، که به عنوان انسانی آزاده، روشناندیش و پایبند به اصول و ارزشها، گرامی میداریم.
او از میان ما رفت؛ اما آنچه از خود به یادگار نهاد، نوشتههایش در مطبوعات کشور و صفحات «سایت آریایی»، در حافظه ی رسانه ها، همچنان زنده و روشن خواهد ماند.
همکاران قلمی «سایت آریایی»، این ضایعه ی جانکاه را به خانواده گرامی، دوستان و بازماندگان ایشان صمیمانه تسلیت گفته و خود را در این اندوه بزرگ شریک میدانند.
روانش شاد و یادش گرامی باد!
عزیز جرآت
به نمایندگی از همکاران قلمی «سایت آریایی»
بالا
بازگشت