از (عبدالودود ظفری) سانفرانسسکو امریکا:
یادی از شاد روان عبدالخالق بقایی (پامیرزاد)
مرحوم عبدالخالق بقایی (پامیرزاد) که در سال ۱۹۳۲ عیسوی در ولایت پنجشیر بدنیا آمده بود،در سال ۲۰۲۶ بروز ۱۳ فبروری پس از ۹۳ سال زندگی پر بار، در سویدن به رحمت حق پیوست و در حضور اعضای خانواده، دوستان و آشنایان در همانجا بخاک سپرده شد.
مرحومی در کتاب خاطراتش که در سال ۲۰۲۲ در سویدن اقبال چاپ یافت، در مورد زنده گی خود چنین می نویسد.
«عبدالخالق بقایی (پامیرزاد) فرزند الحاج محمد بقأ (پنجشیری) در سال ۱۳۱۲ خورشیدی در دهکده جربیش مربوط به قریه خینج، چشم به جهان گشوده و تعلیمات ابتدایی و متداول آن زمان را از روشنفکران پاک نهاد و محیط فرا میگیرد و سپس برای گذراندن حیات با خانواده به شهر کابل نقل مکان میکند.
تعلیمات لیسانس خود را در فاکولته حقوق و علوم سیاسی در کابل به پایان میرساند و بعد از آن خدمت سربازی را در تولی محافظ صدارت به مدت دو سال سپری میکند. ایشان بعدآ در وزارت فواید عامه مصروف میشود و در پوست های مختلف وظیفه انجام میدهد.
نویسنده در سال ۱۹۹۴ عیسوی بر اثر جنگهای داخلی کشور مجبور به ترک وطن میشود و فعلآ در کشور سویدن زنده گی میکند.»
دوستی من (ظفری) و مرحوم عبدالخالق بقایی پامیرزاد زمانی آغاز شد که هر دو خوردسال بودیم و در بازی های کودکانه اشتراک میکردیم و در مسجد محل با همسالان به فرا گرفتن الفبا مشغول بودیم.
من با خانواده در سال ۱۹۴۰به شهر قندوز نقل مکان کردیم. مدتی که در قندوز و تخار زنده گی کردیم، از مرحوم بقایی دور شدم.
زمانیکه د رسال ۱۹۵۰ پس از اتمام دورهٔ ابتدایی در مکتب ینگی قلعه تخار، شامل لیسه ابن سینا در کابل شدم، جناب بقایی پامیرزاد در کابل وظیفه دولتی داشت و دوستی ما دوباره آغاز شد و رونق بیشتر یافت.
ما همیشه در اوقات فراغت با هم بودیم، کسانیکه ما را از نزدیک نمی شناختند، فکر میکردند که ما با هم برادر میباشیم. چنانچه من مدتی بخاطر تکلیف پای چپ به کمک چوب حاکیراه میرفتم، کسی از همسایگان مرحومی از وی پرسان کرده بود که برادر لنگ دیده نمی شود، کجاست؟
دوستی و رفاقت بی شائبه ما تا روزوفاتش ادامه داشت، پیوسته با هم تماس داشتیم و از احوال یکدیگر با خبر بودیم. قسمیکه صحت اش اجازه نمیداد از طریق فرزندانش جویای احوالش میشدم. خاطرات و دوستی مرحومی تا زنده هستم در نزد من عزیز میباشد.
در سال ۱۹۷۶ من به صفت معاون پروژه انکشاف وادی هلمند و ارغنداب مقرر شدم، مرحوم بقایی پامیرزاد بحیث مدیر فواید عامه هلمند ایفای وظیفه میکرد. هنگام ورود من به لشکرگاه وی با شماری از مامورین پروژه تا دوراهی (محل اتصال سرک هلمند با شاهراه کابل ـ هرات) به پذیرایی من آمده بودند، همه را بخانه خود دعوت داد. با آنکه برای من در مهمانخانهٔ پروژه انکشاف وادی هلمند، جای بود وباش تهیه دیده بودند، مرحوم بقایی مرا چندین روز به خانه خود نگهداشت تا اقامتگاهٔ من آماده شد.
دو خاطره از اهلیت، کفایت، کاردانی و فعالیت مرحوم بقایی در هلمند به یادم مانده است.
مرحوم عبدل محمد شیرزی والی هلمند که در عین زمان ریاست عمومی پروژه انکشاف وادی هلمند و ارغنداب را بدوش داشت و یک شخص پر کار و تا حدی سختگیر بود و خود را نزدیک به مرحوم داود خان رئیس جمهور تلقی میکرد، روزی طی یک صحبت بمن گفت که از جمله مامورین ولایت هلمند یگانه کسیکه هم عقلش کار میکند و هم دستانش، آقای بقایی مدیر فواید عامه میباشد.
مرحوم بقایی پامیرزاد ضمن اجرای وظیفهٔ رسمی، روابط نزدیک با اهل مطبوعات داشت و در امور اجتماعی و فرهنگی توجه میکرد.
مدیر مطبوعات هلمند شخصی بنام بلیغ بود که مربوط به یک خانوادهٔ سر شناس ولایت فراه بود. جناب بلیغ گاهگاهی در لشکرگاهبه دفتر من می آمدو با هم صحبت میکردیم. روزی از من تقاضا کرد که برایش از پنجشیر تذکره بگیرم. من علت را پرسیدم، بیان داشت که او عاشق مردم پنجشیر است و میخواهد یکی از آنها باشد،اول بخاطرشخصیت و مبارزات احمد شاه مسعود و دوم بخاطر روش نیک بقایی و ظفری.
من قادر شدم سه بار به دیدن مرحوم بقایی پامیرزاد به سویدن بروم و هر بار به صفت یک مهمان عزیز از من پذیرایی میکرد و میخواست مدت بیشتر با وی باشم.
چندین مرتبه از وی خواهش نمودم تا برای دیدن دوستان به امریکا تشریف بیاورد، اما به دلیل دوست نداشتن پرواز طولانی نتوانست به امریکا سفر کند.
مرحوم بقایی پامیرزاد در سویدن هم فعال بوده در امور فرهنگی و اجتماعی از طریق انجمن فرهنگی فعالیت داشت وبا سایت های اینترنتی همکاری مینمود، کتاب خاطرات خود را در ۲۱۰ صفحه در سال ۲۰۲۲ در سویدن به چاپ رسانید.
فرزندان مرحوم بقایی پامیرزاد همه دارای خانواده بوده و در امور رسمی، شخصی و اجتماعی در سویدن، امریکا و انگلستان مصروف میباشند. پسر ارشدش همایون بقایی به حیث یک داکتر مؤفق در سویدن در خدمت جامعه میباشند.
مرحومی دارای شخصیت عالی، وطن دوست و با وقار بود. خداوند بزرگ برایش جنت فردوس نصیب گرداند و برای بازماندگان، دوستان و آشنایان صبر جمیل عطا فرماید.
بالا
بازگش