محمد الله وطندوست
نکاتی چند از یادداشت های روزانه
18/8/2015
استقلال کشور را گرامی بداریم !
یگانه محفل سرور و شادمانی که از طفولیت در ذهنم نقش بسته است, محفل بزرگداشت از جشن استقلال سال 1334 کشور است. از آن روز به بعد تا سال 1352 با این جشن چنان خو گرفته بودم که فکر می کردم این جشن تا ابد با همین جلال وشکوه تجلیل می گردد و نو جوانان و جوانان وطن با رقص و پای کوبی و ترانه خوانی و چوب بازی و اتن آن را جاودانه می سازند. کودتای 1352 که با اعلان جمهوریت همراه بود این جشن دوست داشتنی را به محافل رسمی در سالون ها و اتاق ها محبوس نمود و بیست وششم سرطان را جانشین این روز کرد.
رویداد هفتم ثور تاریخ هفت ثور را به جشن همگانی تبدیل نمود و جشن استقلال و اول سنبله خیلی کمرنگ شد.
بعد از هرج ومرج جهادی گاهی هشتم ثور را در عقب دیوار های ارگ وزمانی در سالون ها تجلیل می کردند و جشن استقلال از تقویم کشور رانده شده بود.
طالبان وقتیکه به قدرت رسیدند گفتند که اصلا کلمه استقلال و آزادی کلمات وارداتی وبیگانه اند, باید مردم از جشن و خوشی یکسره دست بشویند وبجای این بدعت ها به نیایش بپردازند و پنج وقت نماز را مطابق هدایت آمرین امر بالمعروف و نهی از منکر ادا نمایند.
حاکمیت امریکائی - جهادی هم از شرم تسلط چهل کشور, به جشن استقلال وروز آزادی نه بزرگ گفت و نخواست برادران انگلیسی را که بعد از نود سال دوباره دموکراسی را ارمغان آورده بودند از خود برنجاند.
خلاصه جشن اول سنبله که در حقیقت تجلیل از معاهده افغان - انگلیس منعقده در هشتم آگست 1919 است وشاه امان الله در هژده آگست مطابق بیست و هشتم اسد با اعلان یک روز رخصتی عمومی رسمیت بخشیده بود, بمرور زمان و در زیر بار حوادث گوناگون رنگ باخت و بعضا از تقویم کشور بیرون شد. اما ما طفلان و جوانان چهل پنجاه سال قبل هیچگاه آن چراغانی ها و آتش بازی ها را نمی توانیم فراموش کنیم و به دولت مردان امروزی لعن ونفرین نثار نکنیم.
ما اگر نمی توانیم در چمن حضوری کابل ویا چمن ها ,چهار راهی ها و میدان های شهرهای مان این جشن را تجلیل کنیم, با یاد آوری از خاطرات جانبازی ها و فداکاری های نیاکان غیور ما در برابر استعمار انگریز, به قهرمانان استقلال کشور, به شهدا و غازیان آزادی, به اعلیحضرت امان الله آن شاه استقلال طلب و ترقی خواه سر تعظیم فرود می آوریم وبه نسل امروز وفردای کشور خاطر نشان می کنیم که نگذارند با توطئه سکوت, جشن آزادی را از خاطره ها بزدایند و تسلط اجنبی را نا زدودنی و ابدی اعلان کنند.
نود وششمین سال روز استقلال وطن به آزادی خواهان کشور مبارک باد!
20/8/2015
اجناس پاکستانی را تحریم کنید
ویدیوی جالبی از یک خانم پر غرور و آزاده کشور در حالیکه چهره اش دیده نمی شود در فیس بوک گذاشته شده است.
این خواهر گرامی یکی از تولیدات غذائی پاکستانی را به آب می اندازد و اعلان می دارد که بعد از این از اجناس و امتعه پاکستانی استفاده تخواهد کرد و به گونه اعتراض آمیز اجناس پاکستانی را تحریم خواهد کرد.او ضمن ریختن تولید پاکستانی به آب, می گوید پولی که به خرید این غذا به پاکستان داده می شود به مواد انتحاری و انفجاری تبدیل می شود وباعث قتل فرزندان برادران و خواهران هموطنم می گردد. لهذا گرسنکی را به غذای پاکستانی ترجیح می دهم و هیچگاه از تولید پاکستانی استفاده نمی کنم.
درک, تصمیم و عمل چنین شیر زن را باید تقدیر کرد و در برابر عزم چنین خواهر سرتعظیم باید فرود آورد.
هموطن!
سال ها وقرن ها بدون دال وچپاتی پاکستان مردم پر غرور ما با گندم وجو وطنی زنده گی کردند و هیچگاه از گرسنگی نمردند. امروز نیز فرزندان ما بدون دال وچپاتی پاکستان می توانند زنده گی کنند و زنده باشند. اقدام ابتکاری این خواهر را سرمشق قرار دهیم و به همه تولیدات پاکستانی نه بگوئیم.
اگر خلق آزاده ما شش ماه از خرید فراورده های پاکستانی ابا ورزند, یقینا این کشور مصنوع استعمار, از نظر اقتصادی ضربه مهلکی را متحمل می گردد و سردمداران پاکستانی با کرنش در برابر اراده مردم ما ناگزیر می گردند به سیاست فتنه انگیزانه خود تجدید نظر نمایند. چنین امری از جانب هند بزرگ در برابر استعمار انکلیس آزموده شده و مقاومت منفی مهاتما گاندی آن شخصیت بزرگ مشرق زمین به استقلال نیم قاره انحامید و انگلیس را به ترک هند واداشت. امروز نیز اگر ادویه تقلبی و غذا و لباس پاکستانی و از همه مهمتر سامان بازی اطفال که فقط وفقط بخاطر کشاندن ذهن و روان اطفال ما به جنگ وخشونت صادر می گردد, از جانب همه مردم تحریم شود, اقتصاد پاکستان با ضربه مهلکی مواجه خواهد شد و برای جبران آن دولتمردان اسلام آباد راه کابل را پیش خواهند گرفت و حاضر به هر گونه معامله ئی خواهند شد.
هموطن! اراده و عزم تو همه معامله های آشکار و پنهان را برهم خواهد زد و دشمن را به زانو خواهد افگند. همت کن به تصمیم آن خواهر گرامی بپیوند تا دشمن را زبون سازی.
محمدالله وطندوست